Polonyalı ressam Krzysztof Grzybacz’ın Birleşik Krallık’taki ilk kişisel sergisi Haruspex, 4 Eylül – 3 Ekim 2026 tarihlerinde Londra’daki Pace Gallery’de sanatseverlerle buluşuyor. Krakov Güzel Sanatlar Akademisi mezunu olan 1993 doğumlu sanatçının sekiz yeni yağlıboya çalışmasını bir araya getiren seçki, bedeni yalnızca fiziksel bir form olarak değil; geçmiş benliklerin, değişimlerin ve yaşanmışlıkların izini taşıyan katmanlı bir hafıza alanı olarak ele alıyor.
Bir Kehanet Metaforu Olarak Resim Yapmak
Grzybacz’ın atölye eskizlerinden, anlık düşünce kırıntılarından ve bilinçaltı çağrışımlarından beslenen tuvalleri, kendi içine kapalı dünyalar sunarken sanatçının üretiminde yeni bir kavramsal döneme de işaret ediyor. Sergiye adını veren haruspex, Antik Etrüsk geleneklerinde kurban edilen hayvanların iç organlarını —özellikle karaciğer ve safra kesesini— inceleyerek tanrıların iradesini okumaya çalışan din adamlarına verilen isim.
Grzybacz bu terimle yakın zamanda karşılaşmış olsa da yüzeyin altına bakma ve katmanların derinindeki anlamı arama fikrini kendi resim pratiğiyle doğrudan bağdaştırıyor. Sanatçı için organ okuma ritüeli, kelimesi kelimesine bir konu olmaktan ziyade resmetme eyleminin kendisine dönüşüyor: Tuvalin katmanlarını soymak, içeriye bakmak ve derinde olanı yorumlamak.
Soyulan Deriler, Hayali Dokular ve Kazınan Boya
Sergideki eserler, yüzeyden soyuluyormuş hissi veren dokuları, fermuarları, kıvrımları ve ham bej ile toprak tonlarında işlenmiş ten alanlarındaki yarıklarıyla heykelsi bir fiziksellik taşıyor. Sanatçının tek bir yüzey üzerine yaptığı en büyük çalışması olan dört metreyi aşkın genişlikteki Haruspicy (2026) ile Torso (2026) tablolarında, kumaş katmanları beden formlarıyla iç içe geçiyor. Grzybacz’ın kurguladığı bu dokular gerçek kumaşlardan kopyalanmamış; tıpkı önceki botanik çalışmalarında olduğu gibi resmetme eylemi ve hafıza aracılığıyla geliştirilmiş hayali formlar.
Renk kullanımında eksiltme tekniğini benimseyen sanatçı, boyayı ince katmanlar halinde tuvale sürdükten sonra kazıyarak ve yıkayarak alttaki ham tuval bezi alanlarını açığa çıkarıyor. “Daha fazla boya eklemek yerine eksiltmeyi ve yıkamayı seçiyorum” diyen Grzybacz için renk, tuvali örten bir tabakadan ziyade, yapım sürecinin izini taşıyan bir kalıntı gibi yüzeyin içine işliyor.
Mor Manzaralar ve Hayaletimsi Bayraklar
Erken dönem çalışmalarında tırnak makası, çakmak, makyaj paleti gibi gündelik objeleri ve göz, ağız, burun kümelerinden oluşan hibrit figürleri ele alan sanatçı, 2022’den itibaren botanik motiflere yönelmişti. Brussels Mendes Wood DM, New York Harkawik ve Pekin X Museum gibi kurumlardaki sergilerinin ardından Londra’ya taşınan bu yeni seçkide ise kapalı beden formları yerini mor tonların hâkim olduğu ıssız peyzajlara bırakıyor.
Bu manzaraların üzerine çekilmiş direklerde sallanan soluk ve hayaletimsi kumaş parçaları, bayrak formunu andırırken belirli bir kimliğe bürünmek yerine soyut ve muğlak bir sembolizm taşıyor. Grzybacz’ın tuvali soyup eksilterek ulaştığı bu yüzeyler, bedenin ve mekânın görünmeyen derinliklerine dair sessiz bir keşif sunuyor.
