Çocukluğundan bu yana müzikle iç içe olan ve yakın zamanda ilk teklisini yayınlayan Sena Seyrek ile ilişkilerin görünmeyen çatlaklarından çok, insanın kendi iç sesiyle kurduğu mücadeleyi merkezine alan ilk teklisi İmkansız İhtimaller’i ve üretim süreçlerini konuştuk.
Sekiz yaşında kemanla başlıyor yolculuğun. Müzikle bağının ilk kurulduğu anı hatırlıyor musun?
Ben aslında müziğin içine doğmuş bir çocuğum. Biz Bulgaristan göçmeni bir aileyiz ve ailem müzikle çok iç içe bir kültürden geliyor. Annem, dayım ve ailemdeki birçok kişi çocukluktan beri müzik – piyano eğitimi almış, müziğe ve sanata çok önem veren insanlar. Evde müzik hep hayatın doğal bir parçasıydı. Çocukluğumda annemin dinlettiği müziklerle büyüdüm. Scorpions, Guns N’ Roses, Bon Jovi, Red Hot Chili Peppers gibi 90’ların ve rock tarihinin güçlü grupları çocukluğumun fon müziği gibiydi. Özellikle Scorpions’un Crazy World albümü benim müzikle bağ kurmamda çok etkili oldu diyebilirim. O albümle birlikte müziği sadece dinlemek değil, hissetmek de benim için çok erken yaşta başladı. Yani aslında keman çalmaya başlamadan çok önce müziği seven, onu yaşayan bir ortamın içindeydim. Bu da benim için en büyük motivasyon kaynağı oldu. Müzikle bağım bir anda değil, böyle bir atmosferin içinde doğal olarak oluştu.
Kemanla başladıktan sonra seni hep müziğin içinde tutan ve bu alanda ilerlemeni sağlayan tam olarak ne oldu?
Keman çalmaya başladıktan sonra beni müziğin içinde tutan şey aslında biraz karakterimle de ilgili. Bir işe başladığımda onu sonuna kadar götürmek gibi bir yapım var ve hayatın her alanında bunu böyle yaşıyorum. Özellikle gerçekten sevdiğim ve tutkuyla bağlandığım bir şeyse, onu yarım bırakmam mümkün olmuyor. Müzik de benim için tam olarak böyleydi. Hayattaki en büyük tutkum, en büyük isteğim hep müzik yapmak ve üretmekti. Kendimi bildim bileli de aslında sadece bunu yapmak istediğimi biliyordum. Bu yüzden hayatımın merkezinde hep müzik vardı ve hiç soru işareti olmadı.
“İçimde sanki taşan bir deniz var ve bu beni sürekli yeni şeyler yazmaya, denemeye ve üretmeye itiyor.”
Küçük yaşta kendi şarkılarını yazmaya başlıyorsun ve hala da kendin yazıyorsun. O zamanki Sena ile bugünkü Sena arasında nasıl bir fark ya da benzerlik var?
O zamanki Sena ile bugünkü Sena arasında elbette ciddi bir yaşanmışlık farkı var. On yedi, on sekiz yaşlarımda yazdığım şarkılara baktığımda çok daha coşkulu, daha isyankâr ve duyguların daha filtresiz aktığı bir yer görüyorum. Aslında hâlâ çok yoğun duygular yaşayan biriyim ama zamanla bu duyguları biraz daha filtrelemeyi, daha bilinçli ifade etmeyi öğrendim. Yaş aldıkça insanın deneyimleri, hissettiği duygular ve yaşadığı zorluklar değişiyor; bu da doğal olarak hayata bakış açısını, kelime dünyasını ve anlatımını genişletiyor.
Şu an otuzlarıma yaklaşırken olaylara çok daha farklı bir yerden bakıyorum. Ama bu, on sekiz yaşımda yazdığım şeyleri bir kenara koyacağım anlamına gelmiyor. Aksine, onların da zamanı geldiğinde ortaya çıkacağına inanıyorum; hepsi aslında sırasını bekleyen şarkılar. Değişmeyen şey ise sanırım duygularımı hâlâ çekinmeden, özgürce, çok sahiplenerek ve gerçekten hissederek yaşıyor olmam. Bu on sekiz yaşımda da böyleydi, şimdi de böyle ve muhtemelen hep böyle kalacak. Çünkü bu, beni ben yapan en temel şeylerden biri.
Peki üretim heyecanını ne kamçılıyor, seni neler besliyor?
Üretme heyecanımı besleyen şey aslında tamamen içimdeki o sürekli akış hâli. Üretmeye çok açık biriyim. İçimde sanki taşan bir deniz var ve bu beni sürekli yeni şeyler yazmaya, denemeye ve üretmeye itiyor. Her gün bir şeyler üretmek, yeni fikirler keşfetmek ve sesler denemek benim için çok doğal bir süreç. Aslında yapmak istediğim şey de biraz daha farklı ve yenilikçi bir müzik dili oluşturmak. Bunu tamamen içimden geldiği gibi, büyük bir istekle yapıyorum. O yüzden üretim benim için durmayan bir süreç ve bu heyecanı besleyen şey de tam olarak bu sürekli akış hali.
“Bu süreç benim için adeta kalbimi açmak gibi ve bunun karşılık bulması çok özel bir deneyim.”
Yakın zamanda ilk teklin İmkansız İhtimaller çıktı. Yıllardır arka planda ürettiklerinin dinleyiciyle buluşması nasıl hissettirdi?
Başlamak benim için her zaman biraz zor olmuştur. Aslında burada hissettiğim şey sadece heyecan değil; daha çok başlamış olmanın verdiği ayrı bir motivasyon. Bu, klasik bir heyecandan farklı bir duygu. İmkansız İhtimaller benim ilk şarkım ve yayınlanmasıyla birlikte çok güzel geri dönüşler aldım. İnsanların şarkıyı dinlemesi, benimle aynı duyguda buluşması ve bunu sahiplenmesi gerçekten çok kıymetli bir his. Ama asıl heyecanım bundan sonra üreteceklerimle ilgili. Şu an üzerinde çalıştığım yeni şarkılar ve gelecekteki üretimler için çok daha büyük bir merak ve motivasyon hissediyorum. Bu süreç benim için adeta kalbimi açmak gibi ve bunun karşılık bulması çok özel bir deneyim.
İlk şarkın İmkansız İhtimaller ilişkilerin görünmeyen çatlaklarından çok, insanın kendi iç sesiyle kurduğu mücadeleyi merkezine alıyor. Bu şarkıyı yazarken duygusal olarak nasıl bir süreçten geçtin?
Bu şarkıyı yazarken aslında oldukça umutsuz hissettiğim, içimde büyük bir hayal kırıklığı taşıdığım ve bunu çok da kimseyle paylaşamadığım bir süreçten geçiyordum. Daha çok kendi içimde yaşadığım bir dönemdi. Ama zamanla şunu fark ettim: aslında hiçbir şey tam anlamıyla “imkansız” değil. Bu düşünce, şarkıyı yazma sürecinden sonra bende yavaş yavaş şekillendi. Şarkıyı yazdıktan sonra hayatımda da birçok şey değişti. O dönemdeki duyguyu hâlâ çok kıymetli buluyorum ve unutmuyorum ama aynı zamanda bana başka bir şey de öğretti: imkansız gibi görünen ihtimallerin bile değişebileceğini.
Şarkı; umut ile vazgeçiş, bağ kurma isteği ile uzaklaşma zorunluluğu arasında sıkışan duyguların samimi bir ifadesi olarak öne çıkıyor. Sen yazarken daha çok hangisine yakındın?
Aslında tam olarak bu ikisinin arasında bir yerdeydim. Bağ kurma isteğiyle vazgeçiş arasındaki o sıkışmış duyguyu yaşıyordum. O yüzden şarkının adı da İmkansız İhtimaller. Bir yandan çok güçlü bir bağ kurma isteği var, diğer yandan gitmen gereken bir yer, uzaklaşman gereken bir durum… Şarkı tam da bu ikisinin aynı anda var olabildiği o aradaki duyguyu anlatıyor aslında. Yaşadığım şey de buydu; o arada kalmışlık hâlinin kendisi.
Klasik müzik altyapını alternatif rock ve indie tınılarla birleştiriyorsun. Bu iki dünya senin içinde nasıl buluşuyor?
Klasik müzik altyapısına sahip olmak, benim için daha çok disiplin ve yapı kazandıran bir temel oldu. Müziği bilmek tabi ki bu noktada, daha doğru duymayı, anlamayı, dinamikleri ve detayları daha bilinçli kullanmayı öğretti. Bu da üretirken bana çok büyük bir avantaj sağlıyor. Aslında bu iki dünya bende birbirini tamamlıyor; biri bana sağlam bir altyapı ve disiplin verirken, diğeri özgürlük ve ifade alanı açıyor.
İlk şarkını yayımladıktan sonra nasıl geri dönüşler aldın?
Açıkçası çok güzel geri dönüşler aldım. İnsanların şarkıyı dinlerken farklı şeyler hissetmesi ve herkesin kendine ait bir yer bulmasıyla ilgili çok fazla yorum geldi. Bu da beni gerçekten çok mutlu etti. Ben içimden geleni, kalbimden geçen duyguyla üretiyorum. O yüzden insanların müziğimde kendilerinden bir şeyler bulması ve bunu paylaşması benim için çok değerli.
Son olarak 2026’nın geri kalanında hangi gelişmeler olacak, dinleyicilerini neler bekliyor?
Şu an hali hazırda üzerinde çalıştığımız çok sayıda şarkı var. Yaz ayı için planladığımız yeni şarkı, ilk şarkıya kıyasla daha hareketli ve yaz ruhuna uygun bir parça olacak. En geç Haziran–Temmuz gibi dinleyiciyle buluşturmayı hedefliyoruz. Yaz sonrasına dair de çok güzel planlarımız var. Yavaş yavaş albüm hazırlık sürecine girmeye başlayacağız. Ben de bu süreç için çok heyecanlıyım.
