Siyah gölgelerden rengarenk bir dünyaya geçmek
Uluslararası üne sahip, usta sanatçı Huban Korman ile Batman’da geçen çocukluğunun anılarına dayalı sarı sıcak bir öykü anlattığı Çöle Piknik kitabını konuştuk…
- Günışığı Kitaplığı tarafından yayımlanan ikinci kitabınız Çölde Piknik, çocukluğunuzun geçtiği Batman’daki petrol rafinerilerinden ilham alan bir hikâye. Kimi zaman çocukluk anıları, yıllar sonra bile bizi çağırır. Bu öykü, sizi hangi duygusal çağrının peşinden götürdü?
Aslında bu hikâye bir anıdan doğdu. Komik bir ailem vardı, bu piknik hikâyesini bir gün arkadaşlarıma anlatırken “tam resimli bir çocuk kitabı” diye geri dönüş alınca bu konuyu nasıl yazarım ve çizerim diye düşündüm. Gerçekten de Yücel Amca’nın o inceliği, bizim için kuyuyu boyatması, bana mucize gibi gelmişti. Demek ki imkânsız olan şeyler bile bazen gerçekleşebilirmiş… Kim bir çocuğun duygularını bu kadar ciddiye alır ki? İşte o yaşananları hatırladığımda inanılmaz mutlu hissediyorum. Sonuçta o inceliğin bir çocuğun dünyasında nasıl büyük bir ışık yarattığını anlatmak istedim. Belki de Çölde Piknik, o inceliğe duyduğum şaşkınlığın ve şükranın hikâyesi. Bu hikâye Günışığı Kitaplığı’yla birleşince harika bir ekip çalışması ve o duyarlılıkla çok içimize sinen bir kitaba dönüştü. Emeği geçen herkese içten sevgilerimi yolluyorum.
- Kitapta petrol pompalarının simsiyah gölgesinden, renkli “gökkumaşına” uzanan bir dönüşüm var. Bu renk değişimini sadece görsel değil, sembolik olarak da okumak mümkün. Siz bu dönüşümü nasıl tanımlarsınız?
Evet kesinlikle sembolik olarak okuyabiliriz… Petrol kullanan nesilden, çevre bilincine duyarlı nesle geçiyoruz… Kitap da o dönüşümün ta kendisi. Siyah gölgelerden rengarenk bir dünyaya geçmek, bu beklentiyi ve aldığı olumlu dönüşü anlatıyor yani biz büyüklerden beklenen duyarlı dönüşü!
- Batman’daki çocukluk manzaralarınızı yıllar sonra resimlemek… Hem yazıp hem de çizdiğiniz bu kitapta, hafızanızda kalan renklerle bugün kullandığınız renk paleti arasında fark var mıydı?
Hafızamda kalan renkler pırıl pırıl… Soluk, silik değil… Bunu destekleyen de babamın o yıllarda çektiği dialardı. O sayede bizim pek çok renkli çocukluk fotoğraflarımız vardı. Yani anılar hala ilk günkü kadar renkli, kitapta kullandığım palette üç aşağı beş yukarı dialarda gördüğüm renklere yakın denebilir…
- Mustafa karakteri kitabın hem merkezinde hem kalbinde. Üstelik onun gerçek hayattaki Mustafa’yla, yani kardeşinizle doğrudan bir bağı var. Gerçek bir kişiden yola çıkarak karakter yaratmak, yazma sürecinizi nasıl etkiledi?
Mustafa’nın kardeşim olması, karakterin ana çatısını oluşturmak için bulunmaz bir nimetti elbette… O karaktere başka birilerinden detaylar, yanlış söylenen kelimeler eklemek çok daha zenginleştirdi Mustafa karakterini!
- Yücel Amca, bir çocuğun duygu ve korku dünyasına oldukça yaratıcı bir biçimde yaklaşan, duyarlı bir karakter. Bugünün karmaşık dünyasında, Yücel Amca gibi karakterlerin varlığı neden önemli?
Yücel Amca, sevgiyi bilgiyle, bilgiyi şefkatle anlatan, çocukların beklentisini duyan bir yetişkin. Şimdi de aynı şey geçerli. Çocuklarımızın bizden onlara yaşanacak bir dünya bırakmamızı bekliyorlar… Bu durumda görevimizin ne olduğunu biliyoruz!
Kâmil Erenli
