Sanat tarihinin o düz, katı ve kronolojik zaman çizgisini kırıp bükmek mümkün müdür? Yıllar önce bitirdiğiniz bir esere geri dönüp onu kimyasal süreçlerle yeniden dönüştürmek, hafızayı nasıl etkiler? Prestijli Maria Lassnig Ödülü’nün bu yılki sahibi, New York merkezli disiplinlerarası sanatçı Carrie Yamaoka, Almanya’daki bu ilk solo sergisiyle bizi zamanın, ışığın ve malzemenin akışkan doğasını keşfetmeye davet ediyor. no-26 sanat radarında bu kez, galeriyi devasa bir yansıma alanına dönüştüren büyüleyici bir sergi var.
Hamburger Kunsthalle’nin çağdaş sanat alanı Galerie der Gegenwart’ın atriumunda kapılarını açmaya hazırlanan sergi, Carrie Yamaoka’nın değişken malzemelere ve yansıtıcı yüzeylere duyduğu derin merakın bir dökümü niteliğinde. Sanatçının resim, fotoğraf ve heykel disiplinleri arasında ustalıkla salınan işleri; fotoğraf panellerini, metinleri ve aynamsı imge taşıyıcılarını bir araya getiriyor. Kimyasal süreçler ve uçucu dönüşümler, onun kayıt tutma ve belgeleme olanaklarını araştırdığı pratiğinin tam omurgasını oluşturuyor.
Kronolojiyi Reddeden Yapıtlar: “Redux” ve “Revisited”
Yamaoka’yı çağdaşlarından ayıran en radikal yöntemlerden biri, geleneksel çizgisel sanat üretimi fikrine meydan okuması. Sanatçı, yıllar önce tamamladığı bir işine aradan uzun zaman geçtikten sonra geri dönüyor, onu fiziksel veya kimyasal olarak manipüle ediyor ve yeniden kurguluyor.
Sergide yer alan 20 by 20 (green) 2007/2023 veya purple x gray redux 1997/2022/2024 gibi çift tarihli yapıtların isimlerinde geçen redux -yeniden canlandırılan- ve revisited -yeniden ziyaret edilen- ibareleri bu zamansal bükülmenin en net kanıtları. Katı bir sanat tarihi arşivi yaratmak yerine, işlerini sürekli dönüşen canlı birer organizma gibi açık uçlu bırakıyor. Sanatçının kullandığı yansıtıcı polyester folyolar, urethan ve epoksi reçineler; galeri alanındaki ışığı, mekânı ve bizzat izleyicinin kendi suretini tuvalin içine hapsediyor. Karşımızdaki işler durağan birer nesne olmaktan çıkıp, izleyicinin hareketleriyle sürekli değişen akışkan birer perspektif aynasına dönüşüyor.
Sergide göze çarpan 68 by 12 redux gibi esnek üretan reçineden dökülmüş işler, malzemenin değişken sınırlarını zorluyor. Alüminyum bloklar, ahşap paneller ve karma tekniklerin birleşimiyle üretilen bu katmanlı yüzeyler, izleyiciye bir görüntüyü tüketmenin o kadar da kolay olmadığını hatırlatıyor. Yamaoka’nın resimleri, ona her baktığınızda o anki ışığa ve sizin durduğunuz açıya göre kendini yeniden yazıyor.
Carrie Yamaoka, hafızanın sabit bir depo değil, kimyasal bir reaksiyon gibi sürekli yenilenen bir süreç olduğunu kanıtlayan sarsıcı bir sergileme sunuyor. Ağustos ayının sonundan itibaren yolu Hamburg’a düşecek olan tüm no-26 okurlarının, Hamburger Kunsthalle’deki bu aynalı labirente uğramasını ve zamanın bükülüşüne yerinde tanıklık etmesini öneririz.
Sergi: Carrie Yamaoka (Maria Lassnig Ödülü Sergisi)
Sanatçı: Carrie Yamaoka
Mekân: Hamburger Kunsthalle (Galerie der Gegenwart – Atrium, Hamburg)
Tarih: 21 Ağustos 2026 – 10 Ocak 2027
