1970’lerin başında Torino’da kavramsal sanatın ve Arte Povera hareketinin en radikal yılları yaşanırken, Alighiero Boetti ve Mario Merz ile aynı atmosferi soluyan Salvatore Mangione (Salvo), 1973 yılında radikal bir karar aldı. Fikirsel metinleri ve fotoğrafları bir kenara bırakıp tamamen yağlıboya resme yönelen sanatçı, tuvalin geleneksel dünyasına geri döndü. Berlin’deki Sprüth Magers galeri, Salvo’nun bu köklü dönüşümünün izlerini takip eden “La città” başlıklı kişisel sergisini 11 Eylül – 24 Ekim 2026 tarihleri arasında izleyiciyle buluşturuyor.
Kavramsal Kökenlerden Düşsel Kentlere
Salvo’nun tuvallerinde Giotto ve Botticelli’den İtalyan Fütürizmi ve Sürrealizm’e uzanan geniş bir sanat tarihi hafızası gizli. Ancak bu tarihsel referanslar ağır bir yük yaratmak yerine; geometrik olarak sadeleştirilmiş mimari formlar, kıvrımlı bulutlar ve yoğun renk bloklarıyla oldukça yalın bir dile dönüşüyor.
Işık ve Renk Paleti: Salvo, şehirleri günün farklı saatlerindeki şeffaf ışık değişimleriyle ele alıyor. Pembe, mor ve sıcak turuncu tonlarının hakim olduğu gökyüzü, kentin sadeleşmiş binalarıyla dengeli bir diyalog kuruyor.
Doğa ve Kent Dengesi: Yapıtlarda insan yapımı sert çizgilerle doğanın yumuşak hatları karşı karşıya geliyor. Kentler tenhalığıyla, binalar ise adeta kendi kendine nefes alan birer kütle gibi duruyor.
Sergi, Salvo’nun 2015’teki vefatına kadar sürdürdüğü o kendine has, huzurlu ve zamansız resim atmosferini kent imgesi üzerinden yeniden okumamıza olanak sağlıyor.
