Öğrenmek mi, Unutmak mı? Aslında İkisi de
Stefan Müller, Frankfurt doğumlu ama Berlin yaşantılı bir ressam. Städelschule’de Thomas Bayrle’nin öğrencisi. Tuvale baktığınızda o soylu resim okulu havasını bulmuyorsunuz — çünkü Müller bundan kasıtlı olarak kaçıyor. Kullandığı malzemeler: soluk akrilik, keçeli kalem, bira, toz, çamaşır suyu. Hatta kan. Zemine ham keten, ham pamuk, çuval bezi. Serginin adı Learning By Undoing — öğrenerek değil, geri sararak ya da sökerek öğrenmek. Yanlış anlamayın, bu pis bir gösteri değil. Müller kötü resimin küstahlığıyla ilgilenmiyor; o spesifik seçimler yapıyor ve sonra bu seçimlerin nereye gittiğini izliyor. Bir tür kontrollü serbest bıraklık.
Bad Hair Day, Saumseele gibi eser isimleri bir şeyleri ele veriyor: Gündelik hayatın o biraz çökmüş, biraz yorgun ama hâlâ ayakta olan anlarına bir sempati. Tuvallerinde iki üç hareket var ve bu hareketler arasındaki boşluk, duvar kadar önemli. Büyüklükler de dikkat çekici — 160×103’ten 180×160’a uzanıyor, bu ölçekte çalışırken her iz karar olmak zorunda.
Galerie Bärbel Grässlin, kendi tarihinde Kippenberger ve Franz West gibi isimler barındıran bir galeri. Müller bu eve iyi oturuyor — yoksul malzemeleri seçip onlardan sert ama ince bir görsel şiir üretmek burada hep değer görmüş. Bu sergiye girerken parmağınızla dokunmak isteyeceğiniz bir yüzey sizi karşılıyor. Dokunmayın tabii ki. Ama anlıyorsunuz işte.
Sergi 6 Haziran – 11 Temmuz 2026 tarihleri arasında Galerie Bärbel Grässlin, Schäfergasse 46 B, Frankfurt’ta görülebilir.
