Berlin merkezli sanatçı Clemens Krauss, tuvalde adeta bir heykel tıraşlığıyla kurduğu o imza kabartmalı (pastose) dokularla tanınır. Bugüne dek bireyin toplulukla, bedenin ötekiyle kurduğu çetrefilli bağın peşine düşen Krauss; Galerie Crone’da izleyiciyle buluşan yeni serisi “Sediments” ile odağını ilk kez insan figüründen nesnelerin sessiz dünyasına kırıyor. 31 Ekim 2026 tarihine kadar Berlin Gallery Weekend kapsamında sergilenen çalışma, insan merkezci bakışı paranteze alıp mimarinin, betona sinen geçmişin ve nesnelerin bedenleşmiş hafızasının izini sürüyor.
Krauss’un üslubunda boya, yalnızca bir renk katmanı ya da temsil aracı değil; zamanın tuval üzerinde katılaşmış hali. Sanatçının tuvale katman katman yığdığı yoğun yağlıboya, doğal bir jeolojik birikimi, bir tortulaşmayı andıran kabartmalı yüzeyler yaratıyor. Bu üst üste binen malzeme katmanları, Krauss’un psikanalitik yaklaşımına da doğrudan karşılık geliyor: Anlam, bakışın ilk dokunduğu yüzeyde hemen belirmagip, malzemenin altına gömülenlerin yavaş yavaş yüzeye sızmasıyla şekilleniyor. Işık ve gölgenin tuvaldeki girintilerde kırılmasıyla resim, bir nesneye dönüşürken; en alttaki baskın renk parlamaları, unutulduğu sanılan bir anının aniden zihinde belirmesi gibi kabukların arasından kendini gösteriyor.
Freud’un “Benlik, her şeyden önce bedensel bir benliktir” fikrini merkezine alan sanatçı; mimariyi, taşı, harcı ve betonu kendi özgün zamanı olan birer bedensel hafıza deposu olarak ele alıyor. Kentsel dokudan süzülen bu sahneler; inşa ile aşınma, geometrik düzen ile kontrolsüz fırça darbeleri arasındaki gerilimden besleniyor. Krauss, “Sediments” ile organik ve inorganik maddeler, zihinsel süreçler ve nesnenin kendisi arasındaki sınırları tuvalin tortularında eriterek izleyiciyi maddenin derinliğine bakmaya davet ediyor.
