Manifesta 16 Kapsamında Julian Irlinger, Duisburg’da Bir Kilisenin Belleğiyle Konuşuyor

Manifesta 16 Ruhr’un on iki mekânından biri olan Kulturkirche Liebfrauen, Duisburg’un König-Heinrich-Platz’ında, kent merkezinin tam göbeğinde duruyor. 21 Haziran – 4 Ekim 2026 tarihleri arasında bu kilisenin içini, 1986 doğumlu, Berlin’de yaşayan sanatçı Julian Irlinger’in bienal için özel olarak ürettiği yeni bir iş paylaşıyor. Sergi, küratöryel olarak Henry Meyric Hughes ve Michael Kurtz ikilisinin yürüttüğü hatta bağlı; bu ikili aynı zamanda Essen ve Gelsenkirchen’de de mekânlar yönetiyor.

Irlinger’in işi, heykel ile hareketli görüntüyü aynı mekânda buluşturan bir kurulum. Sanatçının üretim biçimi hep aynı soruşturma hattına dayanıyor: tarih nasıl yazılır, kim tarafından hatırlanır, hangi küçük hikâye büyük anlatının gölgesinde kalır? Bunu yaparken arşiv belgelerinden, eski görsel dillerden ve tarihsel imgelerden besleniyor; film, çizim, fotoğraf, enstalasyon ve heykeli aynı araştırmanın farklı araçları olarak kullanıyor. Sonuçta çıkan iş, geçmişi olduğu gibi sergileyen bir belgesel değil; geçmişin nasıl kurgulandığını, hangi seçimlerle bugüne taşındığını sorgulayan bir tür karşı-anlatı oluyor.

Bu yaklaşımın Liebfrauenkirche’de sergilenmesi tesadüf değil. Kilise binası, kendi geçmişiyle ilgili tuhaf bir ayrıntı taşıyor: bugünkü yapı, yıkılmış bir önceki kiliseden kalan heykelleri hâlâ içinde barındırıyor. Yani mekânın kendisi de, Irlinger’in sanatında işlediği soruyu fiziksel olarak cevaplıyor – yıkılan bir yapının parçaları, yeni bir yapının içinde nasıl hayatta kalır, hangi anlam kayboluyor, hangisi taşınıyor? Sanatçının arşiv malzemesiyle kurduğu ilişki ile binanın taştan kalıntılarla kurduğu ilişki, aynı düşünceyi iki farklı malzemeden tekrarlıyor.

Galerie Thomas Schulte’nin paylaştığı bilgiye göre sanatçının son dönem çalışmaları arasında “The Curtain of Time”, “Ludwig” ve “Laterne” başlıklı işler de yer alıyor; bu üretimler, Duisburg’daki yeni sunumun hangi araştırma çizgisinden geldiğini gösteren bir arka plan oluşturuyor. Irlinger’i temsil eden galeri, sanatçıyı Berlin ve Potsdamer Strasse’deki iki mekânında da takip edilebilir kılıyor.

Ziyaret edecekler için pratik bilgi de önemli: Kulturkirche Liebfrauen kısmen erişilebilir durumda; binanın bazı bölümlerine tekerlekli sandalyeyle ulaşmak mümkün olmayabiliyor, ancak mekânda tekerlekli sandalye erişimine uygun bir tuvalet bulunuyor. Giriş, Manifesta 16’nın genel kuralı doğrultusunda ücretsiz.

Irlinger’in Duisburg’daki sunumu, Manifesta 16’nın genel iddiasının küçük ölçekli ama yoğun bir örneği sayılabilir: sanatçı, kendi araştırma pratiğini olduğu gibi taşımıyor, içine girdiği binanın kendi tarihiyle konuşturuyor. Bu da ziyaretçiye, bir sanat eserine bakmaktan çok, bir binanın hafızasını bir sanatçının gözünden yeniden okuma deneyimi sunuyor.