Anasayfa
Sokak
Kelimelerin Tiranlığına Karşı Bedenleşen Sanat: Benjamin Rhodes Arts’ta Richard Kenton Webb

Kelimelerin Tiranlığına Karşı Bedenleşen Sanat: Benjamin Rhodes Arts’ta Richard Kenton Webb

TowerSokak, Londra1 ay önce135 Tıklanmalar

Paylaş

Günümüz sanat dünyasında, 1990’lardan bu yana belirginleşen radikal bir paradigmatik kayma var: Pratiğe, zanaata, boyanın ve çizginin fiziksel ağırlığına dayalı üretimler, yerini giderek daha fazla kavram odaklı, metin tabanlı ve kuramsal açıklamalara muhtaç bir “söz” kültürüne bırakıyor. Yapay zekanın sanatsal üretimi tamamen dijitalleştirdiği ve bedensizleştirdiği 2026 yılı gerçekliğinde, bu durum çok daha kritik bir hayatta kalma mücadelesine dönüşmüş durumda. Londra’daki Benjamin Rhodes Arts, Richard Kenton Webb’in “Passion Drawings & English Iconoclasm” başlıklı iki katmanlı solo sergisiyle, akademinin ve dijital çağın bu kelime tiranlığına karşı boyanın ve kömür karasının fiziksel varlığıyla doğrudan bir cephe açıyor.

Zorunlu İnzivadan Doğan Çıplak İtiraz: “Passion” Çizimleri

Serginin ilk ayağını oluşturan “Passion”, sanatçının başlangıçta asla kamusal bir seyir için tasarlamadığı, tamamen kişisel bir kriz anının görsel günlüğü. 2021 yılında, pandeminin ikinci kapanma dalgası vurduğunda Webb, Devon’da deniz kenarındaki izole bir kulübede tek başına, kendi ifadesiyle hayatının en düşük noktasında bulur kendisini. Bu mutlak yalnızlık ve sıkışmışlık hissi, İsa’nın Çilesi anlatısıyla trajik bir biçimde eklemlenerek, tüm dışlanmışlara, sistemin sınırında yaşayan ötekiler” adanmış 24 çizimlik yoğun bir seriye dönüşür.

Kâğıt üzerine sadece füzen ve beyaz tebeşir gibi en ilkel, en doğrudan malzemelerle üretilen bu suite ait Zeal ve Doubt gibi işler, sergi salonunda sarsıcı birer psikolojik anatomi gibi asılı duruyor. Benjamin Rhodes’un sanatçının atölyesinde tesadüfen görüp derinden etkilendiği ve mutlaka gün yüzüne çıkması gerektiğine karar verdiği bu çizimler, dramatik ışık-gölge oyunlarıyla insan ruhunun o en savunmasız, en kırılgan anlarındaki tutku ve çelişkilerini doğrudan doğruya malzemenin ham dokusuyla yüzümüze vuruyor.

Akademik Küçümsemeye ve Dijitalleşmeye Karşı “İngiliz İkonoklazmı”

Serginin ikinci ve daha politik katmanını oluşturan “English Iconoclasm” serisi ise, Webb’in uzun yıllar Arts University Plymouth’ta yürüttüğü renk ve pratik odaklı hocalık deneyiminden beslenen entelektüel bir başkaldırı. Kuzey Avrupa tarihinin fiziksel sanatı, resmi ve ikonları yakıp yıkarak yerine tamamen metne ve söze dayalı bir kültür ikame etme geleneğini merkeze alan sanatçı, bu tarihsel travmayı günümüz sanat akademilerindeki resim küçümsemesiyle doğrudan bağdaştırıyor.

Webb, kontrplak (plywood) üzerine yoğun yağlı boya pigmentleriyle ürettiği Acknowledging English Iconoclasm, No.1: Early English Mystics ve No.3: Early English Contemplatives gibi anıtsal yatay panolarında, resim sanatının entelektüel bir kavram alanına sıkıştırılmasına meydan okuyor. Ahşabın sert, organik yüzeyine işlenen pigmentler, kelimelerle evcilleştirilemeyen, ancak ve ancak fiziksel olarak karşısında durulduğunda hissedilebilecek saf bir görsel deneyim alanı inşa ediyor. Sanatçıya göre, yapay zekanın her şeyi piksellere indirgediği bu çağda, “bedenleşmiş sanatların” (embodied arts) savunulması hayati bir kültürel direniş eylemi.

Passion Drawings & English Iconoclasm, Devon sahillerindeki o izole kulübenin mahrem acısıyla, çağdaş sanat dünyasının entelektüel bunalımlarını aynı politik çizgide birleştiren çok olgun bir seçki. Richard Kenton Webb, izleyiciyi sanatın ne söylediğini okumaya değil, malzemenin, rengin ve çizginin etten kemikten varlığına şahitlik etmeye çağırıyor. 11 Temmuz’a kadar Doğu Londra’da izlenebilecek olan bu sergi, kelimelerin bittiği yerde resmin neden hâlâ tek sığınak olduğunu kanıtlayan nitelikte.