Canopy Collections, Londra | 12 Mayıs – 3 Temmuz 2026
“Young’ın Venedik’i hem bir eleji hem de bir günlük. Şehir, batışın eşiğinde asılı duruyor — hem korunmuş hem de zaten yenilmiş.” Küratör Alona Pardo, sergi bültenine bu cümleyi yazdığında fazla şey söylemişti aslında. Ama yeterince de söylememiş olabilir.
Isabelle Young, Royal College of Art çıkışlı, Londra merkezli bir fotoğrafçı. Venedik’e olan ilgisi yıllar içinde derinleşti. Mimarinin, ışığın, suyun ve kanalların üzerinde parçalanan ışığı fotoğrafladı. Sonra cam sel bariyerini gördü — şehri taşkınlardan korumak için Monte’den yükselen o dev kapıları. Ve anladı: korunmak ile teslim olmak arasındaki sınır artık görünür.
Venice As I Was başlığı, Lord Byron’ın 1818 tarihli Childe Harold’s Pilgrimage‘ından alıyor ilhamını. O hayal kırıklığına uğramış gezgin, Venedik’e bakarken kendi yitişini görüyordu. Young aynı tonu bugüne, kendi bedenine, kendi zamanına taşıyor.
Fotoğraflar figürsüz. Ama yalnız değil. Gotik kemerlerin gölgesinde titreyen su, su kıyısında duran sütunlar, ayrışan cephe sıvası — şehrin kendine baktığı anlar. Bu şehrin kendisi de bir fotoğrafçı gibi belgeliyor kendi çöküşünü.
Bloomsbury’deki Canopy Collections, galerinin Isabelle Young ile ilk karşılaşması. Galerinin bu tercihinde bir netlik var: fotoğrafı belge olarak değil, duygu olarak gören bir dil.
Bir şehri sevmenin en dürüst yolu bazen onu kaybetmek üzere izlemektir.
