Savile Row’daki galeri turlarına bir yenisini daha ekliyoruz; üstelik bu kez karşımızdaki iş, henüz dumanı üstünde tüten, çok taze bir Paris operasından süzülüp gelen devasa bir sinematik meta-model. 2016 yılında hem Turner Ödülü’nü hem de Hepworth Heykel Ödülü’nü kucaklayan, çağdaş sanatın ve edebiyatın en sıra dışı beyinlerinden Helen Marten, Sadie Coles HQ’da kapılarını açmaya hazırlanan This Weather sergisiyle bizi insan ömrünün ve bilincinin mikro-klimalarında bir keşfe çıkarıyor.
Marten’in bu beş bölümlük yeni film çalışması, aslında köklerini çok uzak olmayan bir geçmişten alıyor. Sanatçının Ekim 2025’te Art Basel Paris kapsamında Palais d’Iéna’da Miu Miu desteğiyle sahnelediği o görkemli operası 30 Blizzards’ın bir parçası olarak tasarlanan bu video serisi, burada tek başına ayakta duran, bağımsız ve anıtsal bir yapıta dönüştürülüyor.
Beş Bölümlük Bir Ömür ve “Duygusal Hava Durumu”
This Weather, insanın çocukluktan yaşlılığa uzanan o sembolik yaşam döngüsünü beş ardışık tematik bölüme ayırıyor: Çocukluk, topluluk, cinsellik, içsellik ve kayıp. Film boyunca yankılanan beş farklı monolog, kendi mizaçlarıyla aşılanmış, adeta kendine has birer duygusal hava durumu yaratıyor.
Bu monologlar kadın sesleri tarafından seslendirilse de karşımızda düz birer karakter temsili yok; Marten her bir sesi çoksesliliğe, tercümeye ve güçlü metaforlara açıyor:
“Anne” Figürü: Alışık olduğumuz o geleneksel kalıpların ötesinde, koruyucu bir atmosferi fısıldıyor; ancak bu sembolizm bizi biyolojik bağlardan ziyade seçilmiş ailelere ve karşılıklı diyalogla güçlenmeye götürüyor.
“Çocuk” Sesi: Coşkulu bir naifliğin hemen ardında, soyut oyunların ve tesadüflerin getirdiği hafif bir şiddet ve kırılma potansiyeli barındırıyor.
“Hasta” Karakteri: Analitik bir öz-düşünümün ve insanın kendi kendine koyduğu o solipsistik teşhislerin absürt komedisini sahneliyor.
“Dul” Figürü: Saf bir yas tutma halinden ziyade, geleceğe doğru bakan güçlü bir iradeyi temsil ediyor.
“Aşık” Tipi: Maddi dünyanın o pürüzlü, granüllü dokusuyla libidinal bir sürtüşme içine giren esnek bir şifre gibi hareket ediyor.
Dünyanın İçindeki Dünyanın İçindeki Dünya
Marten’in video metinleri, adeta moleküler bir evren tasarlıyor. Hayvanlar, hava durumu, materyal koşullar, varoluşsal sancılar ve anlatı arketipleri yan yana geliyor; fiziksel alanın o uçsuz bucaksızlığı, insan zihninin ve psişik alanının benzer büyüklükteki enginliğiyle çarpışıyor. Yapılı dünyanın ampirik mimarisi, arzunun ve görünürlüğün o yoğun tabakasına karşı tutuluyor.
Sonuçta This Weather, makro dünyanın mikro bir meta-modeline dönüşüyor: Dünyanın içinde bir dünya, onun da içinde başka bir dünya… Her bir bölüm, kendi uzayında dönen ve arkasında kendine has kırıntılar bırakan küçük, asi birer gezegen gibi işliyor.
Bu sinematik evren, Adam Sinclair’in animasyonları ve deneysel müziğin güçlü ismi Beatrice Dillon’ın ses kompozisyonlarıyla birleştiğinde, White Cube ya da Tate koridorlarında görmeye alıştığımız o steril video yerleştirmelerini tamamen aşan, hipnotik bir deneyim sunuyor.
Müze Duvarlarından Sayfalara: Helen Marten
1985 Macclesfield doğumlu olan Marten, sadece heykel ve resmi birbirine dolayan bir plastik sanatçı değil; aynı zamanda Prototype’tan çıkan ilk romanı The Boiled in Between ile edebiyat dünyasından da büyük övgüler almış bir yazar. 2026 baharında Sternberg Press tarafından yayınlanan yeni teorik kitabı Mud Physics ile imge ve dil arasındaki o tekinsiz boşlukları, tozu, vektörleri ve diagramları inceleyen sanatçı, Sadie Coles’taki bu yeni sergisiyle görsel ile metinsel olanı tek bir potada eritiyor.
Önümüzdeki hafta açılacak olan bu sergi, yaz sezonu boyunca Londra’nın en çok konuşulan, üzerine en çok yazı yazılan işlerinden biri olmaya aday. Kendinizi bir odanın içinde beş farklı hayatın ve beş farklı iklimin esintisine bırakmak isterseniz, Savile Row’daki bu adresi mutlaka listenize ekleyin.
📍 Yer: Sadie Coles HQ, 17 Savile Row, Londra W1S
🗓️ Sergi Tarihleri: 27 Mayıs – 12 Eylül 2026 (Önümüzdeki hafta açılıyor)
