Telefon ekranında sola kaydırılan profillerin, Hinge ve Feeld gibi flört uygulamalarının tekinsiz sularında savrulan modern zaman Bradshaw’larının yaz boyu bir savunma büyüsü gibi diline doladığı o parça, sonbaharın loş ışığında yeniden canlanıyor. Olivia Rodrigo’nun üçüncü stüdyo albümü you seem pretty sad for a girl so in love bünyesinden kopup gelen bekar kadın marşı “expectations”, aslında doğduğu an kendi kusursuzluğunu ilan etmiş, herhangi bir remikse ya da rötuşa zerre ihtiyaç duymayan yüzde yüzlük bir patlamaydı. Ancak eski turne yoldaşı, eski geri vokalisti ve kadim dostu Chappell Roan mikrofonun diğer ucuna geçtiğinde, şarkı bambaşka bir kimliğe bürünüyor.
Kuir kadınların uzun soluklu kalp kırıklıklarına doğrudan tercüman olan, Çarşamba gecesi tenha bir kuir kulübün dans pistini anında ateşe verebilecek bir enerji bu. Müzik videosunda David Byrne’den Brooklyn’in gürültülü ikilisi Venus Twins’e uzanan beklenmedik ve muzip konukluklar da cabası. İhtiyacımız olduğunu bilmediğimiz ama dinledikten sonra vazgeçmesi imkânsız bir ortaklık karşımızdaki.
Roan’un şarkıya kattığı o kendine has lezzet, vokalindeki keskin ve alaycı tavırda saklı. Şarkının ortasında dudaklarından dökülen “classic LA behavior” dizesi, tam da o öldürücü tonlamasıyla Batı Yakası’nın kuir lugatına şimdiden çakılmış gibi duruyor. MUNA’nın 80’ler esintili karmaşık flört marşı “Eastside Girls”ün daha gürültücü, sınır tanımaz bir kız kardeşi kıvamına gelen parça; Rodrigo’nun orijinalindeki o Tubeway Army tarzı soğuk synth omurgasını alıp Blondie’nin taşkın yeni dalga (new wave) sularına fırlatıyor.
Orijinal “expectations” kendi sınırlarını çizmeyi ve hayal kırıklıklarına set çekmeyi fısıldıyordu; Chappell Roan dokunuşlu bu yeni versiyon ise tam aksine, hayattan ve müzikten her zaman daha fazlasını talep etmemiz gerektiğini yüksek sesle hatırlatıyor. Kulaklıkları takıp ritme kapılmak için günün en doğru tercihi.
