BBA Gallery, 9 Ağustos 2025’e kadar izleyiciyi zaman, hafıza ve varoluşun kalıcı izleri üzerine düşünmeye davet eden etkileyici bir grup sergisine ev sahipliği yapıyor. Traces Remain, Alistair Gow, Birgit Klerch ve Esther Schnerr’in eserlerini bir araya getirerek, insanın dünyada bıraktığı sessiz ve çoğu zaman görünmeyen izlerin peşine düşüyor.
Her üç sanatçının yaklaşımı farklı olsa da, sergi boyunca ortak bir soru yankılanıyor: Bir yeri, bir anı, bir yaşamı geçtikten sonra geride ne kalır?
Alistair Gow’un çalışmaları, algının kaygan doğasına dair bir şiir gibi. 2024 Woolwich Contemporary Print Fair’de BBA Art Award’un sahibi olan Gow, figürü temsil etmektense onun varlığını sezdiriyor. Katmanlı ve silik imgeleri, hafızada kalmış bir rüyanın yankısını andırıyor; izleyiciyle arasında mesafe kuran, ama bir o kadar da içsel bir yakınlık taşıyan görsel titreşimler bunlar.
Birgit Klerch’in resimleri ise dış mekânlardan çok iç dünyaya sesleniyor. BBA Artist Prize 2025 finalistlerinden olan Klerch, zamanı, duyguyu ve hatıraları tuvallerinde eritiyor. Ufuk çizgileriyle iç içe geçen soyut manzaraları, zamanla aşınmış mekânların melankolisini taşıyor. İzleyici, her bir fırça darbesinde kaybolan bir huzuru ya da geriye kalan sessiz bir anıyı hissediyor.
Esther Schnerr’in çizim, suluboya ve tekstil işleri ise doğayla kurduğumuz kadim ilişkiyi sorguluyor. Evrim, yok oluş ve insan sonrası çağın (Anthropocene) kırılgan dengesi üzerine çalışan sanatçı, taşlaşmış fosillerden hayali ekolojilere uzanan bir anlatı kuruyor. Eserleri, doğanın bolluğu ile onun her an yok olabilecek hassaslığı arasındaki o ince çizgide sessizce dolaşıyor.
Traces Remain, sadece görüleni değil, hissedileni de görünür kılıyor. Bir mekânın, bir yüzeyin ya da bir anın ardında kalanı mercek altına alırken, izleyiciye hatırlamanın da bir eylem olduğunu fısıldıyor. Gow’un görsel kayıpları, Klerch’in zamansız manzaraları ve Schnerr’in jeolojik hafızası bir araya gelerek, zamanla silinmiş ya da silinmek üzere olan hikâyeleri çağırıyor.
