Londra’nın Mayfair bölgesindeki şık ve bağımsız sanat duraklarından General Assembly, şu sıralar genç yaşına tezat oluşturan, derin bir içsel yalnızlığı tuvallerine aktaran çok özel bir sanatçının kişisel sergisine ev sahipliği yapıyor. 2000 Buenos Aires doğumlu olan, eğitimini ise Londra’nın dünyaca ünlü sanat okulları Royal Academy of Arts ve Central Saint Martins’te tamamlayan Benito Ekmekdjian henüz yirmi beş yaşında. Ancak onun resimlerinin karşısına geçtiğinizde, yaşının çok ötesinde olgun, sarsıcı ve bilge bir melankoliyle baş başa kalıyorsunuz. 13 Haziran’a kadar devam edecek olan Every Single Person I Loved başlıklı sergi, bu yalnızlığı görsel bir şölene dönüştürüyor.
Duygusal Bir Göçün Anatomisi: Aynalar, Âşıklar ve Boş Meydanlar
Serginin başlığı ilk bakışta hüzünlü bir isim listesi ya da kuru bir sayım gibi görünse de aslında izleyiciyi sanatçının iç dünyasına davet eden samimi bir eşik niteliği taşıyor. Ekmekdjian; edebi referansları, kişisel anılarını ve hayranlık duyduğu diğer ustaların eserlerine yaptığı sanatsal göndermeleri aynı tuval üzerinde bir araya getiriyor. Sanatçının tuvalleri adeta cömert, misafirperver bir ev sahibi gibi; her anıya yer açıyor, hiçbir sesi dışarıda bırakmıyor ve geçmişin kendi arasında konuşmasına izin veriyor.
Sanatçının kendi yaşam öyküsünden süzülen imgeler resimlerin ana karakterleri konumunda: Ayrı düşülmüş, yabancılaşmış evler, yolunu kaybetmiş zamansız gezginler, tutkulu âşıklar, ıssız meydanlar ve sır saklayan aynalar… Bellek, çeviri ve dil gibi kavramlar Ekmekdjian için coğrafi birer terim olmaktan çıkıp tamamen duygusal göç konularına dönüşüyor. Arjantin’den Londra’ya taşınan bir bedenin, bu uzun yolculuk boyunca ruhunda biriktirdiği tüm o çok sesli hafıza tuvallerde yeniden can buluyor.
Çocuksu Bir Tutkuyla Üretmek: Beklentilerden Uzak Bir Niyet
Mayfair’de küçük ama son derece tutarlı bir galeri programı yürüten General Assembly, Ekmekdjian’ın Londra sanat ortamında derinleşen bağını bu sergiyle bir kez daha gözler önüne seriyor. Sanatçının geçmiş dönemdeki dikkat çeken sergileri, Loire Vadisi’ndeki prestijli sanatçı rezidansı programına katılımı ve şimdi de bu güçlü solo sergisi, bu sanatsal ortaklığın en olgun meyvesi.
Ekmekdjian, yaratım sürecinin arkasındaki o saf ve katışıksız motivasyonu şu sözlerle özetliyor:
“Günün beklentilerine cevap vermek ya da piyasayı tatmin etmek için değil, yalnızca kendim için üretmek istiyorum. Tıpkı çocukken olduğu gibi; saf, hesapsız ve yalnızca sevdiğim için.”
İşte bu sergi tam olarak bu naif niyetle, sanata duyulan o ilkel aşkın üzerine inşa edilmiş. Hayatındaki sevdiklerini tek tek sayan bir insan, onlardan aslında asla vazgeçmemiştir. Onları zamanın yıkıcı etkisinden korumak ve ebedileştirmek için hafızasında tekrar tekrar sayar. Ekmekdjian’ın büyüleyici sergisi de tam olarak bu duygusal sayımın, resim diliyle yapılmış bir provası.
