Anasayfa
Sokak
At the Centre There Is a Stillness: José Jun Martínez Bermondsey’de

At the Centre There Is a Stillness: José Jun Martínez Bermondsey’de

TowerLondra, Sokak14 saat önce75 Tıklanmalar

Paylaş

Cecilia Brunson Projects, Londra • 6 Haziran – 15 Ağustos 2026 (Sergi Devam Ediyor)

Porto Riko’da doğmak, o küçük adanın tüm karmaşık ve ağır siyasi gerçekliğini bir ömür boyu sırtında taşımak demektir. Sömürgecilik geçmişi, yıkıcı kasırgalar ve bitmek bilmeyen ekonomik kırılganlıklar… Ancak tüm bu karanlığın tam karşısında, ormanların, renklerin ve vahşi doğanın olağanüstü, inatçı ısrarı yer alır. İşte bu tezatlar coğrafyası, insanı kaçınılmaz olarak derin bir sanatsal arayışa iter.

Londra’nın sanat merkezlerinden Bermondsey’deki Cecilia Brunson Projects, şu sıralar bu köklü coğrafi hafızayı tuvallerine taşıyan çok özel bir sanatçının kişisel sergisine ev sahipliği yapıyor: “At the Centre There Is a Stillness”.

Londra’da Bir Adalı: Kültürel ve Ekolojik Köprüler

1992 Bayamón doğumlu olan José Jun Martínez, Royal College of Art’taki (RCA) yüksek lisans eğitiminin ardından 2024 yılında prestijli Valerie Beston Sanatçı Güveni Ödülü’nü kazandı. Şu an Londra’da yaşayan ve üreten genç sanatçının resimleri, köklerinden kopmayan ama küresel bir dille konuşan bir yapıya sahip. Martínez, kendi üretim motivasyonunu şu sözlerle özetliyor:

“Konum özgüllüğünü aşan ekolojik, tarihsel ve şiirsel düşünce buluşma noktaları yaratıyorum; yani duyusal, kavramsal ve duygusal köprüler inşa ediyorum.”

Gürültü Değil, Titreşim: Tuvaldeki Dinginlik

Serginin başlığı olan At the Centre There Is a Stillness, düz bir tasvirden ziyade izleyiciye sunulmuş güçlü bir önerme niteliğinde. Martínez’in büyük boyutlu yağlıboya tuvallerine baktığınızda, renklerin ve formların durmaksızın hareket ettiğini, adeta çalkalandığını görüyorsunuz. Ancak tuhaf bir şekilde, tüm bu devinimin tam merkezinde sabit, derin ve sarsılmaz bir sessizlik hissi saklı. Fırça izlerinin yoğunluğu, renklerin kendi içinde kurduğu tekinsiz gerilimler ve zemin ile figür arasındaki o geçirgen, flulanmış sınırlar galeri duvarlarında bir gürültü değil, meditatif bir titreşim yaratıyor.

San Juan’dan Londra’ya: İçe Bakışın Zorunluluğu

Sanatçının daha önce San Juan’da gerçekleştirdiği sergilerde karşımıza çıkan o kalabalık kompozisyonlar ve alana serpiştirilmiş belirgin figürler, bu sergide yerini çok daha rafine ve içe dönük bir soyutlamaya bırakmış durumda. Muhtemelen Londra’nın o devasa, kaotik ve hızlı metropol hayatı, sanatçı için bu içe bakışı hem mümkün hem de kaçınılmaz kıldı.

Büyük bir kıtanın, bitmek bilmeyen o gürültülü hengamesinde bir adanın evladı kendi içsel sessizliğini nasıl korur? Londra’da açılan bu yeni sergi, tam olarak bu sorunun tuval üzerinde cisimleşmiş, boyayla can bulmuş hali olarak karşımızda duruyor.