
Hafıza, geçmişin raflara dizilmiş donuk bir kaydı mıdır; yoksa bedenimize, dokunduğumuz kumaşa ve ev içi nesnelere sızarak biçim değiştiren canlı bir tortu mu? Londra Hanover Square’deki Annely Juda Fine Art’ın tarihi Georgian binasında 1 Ekim – 7 Kasım 2026 tarihlerinde kapılarını açan “What Remains Within”, bu sorunun izini sürmek için heyecan verici bir zemin sunuyor. Bağımsız küratör Paola Lucente’nin kurguladığı seçki, hafızanın ve kuşaklararası aktarımın beden ile malzeme üzerinde bıraktığı fiziki izleri keşfetmek üzere Chloe Bonfield, Kate Lyddon ve Zulfiya Spowart’ın işlerini bir araya getiriyor.
Galerinin üst katındaki Project Room’un loş ve karakteristik atmosferinde sergilenen eserler, hatırlama eylemini zihinsel bir süreçten çıkarıp dokunsal bir deneyime dönüştürüyor. Sergiyi gezerken geçmişi bozulmadan korunan bir müze nesnesi gibi değil, güncel üretim süreciyle yeniden biçimlenen canlı bir arşiv gibi hissediyorsunuz.
Üç Sanatçı, Üç Beden ve Malzemenin Dili
Ressam Chloe Bonfield, bakım verme süreçlerinin parçalı zaman dilimlerinde doğan sezgisel fırça darbelerini ham tuval yüzeyine taşıyor. Tülbent kumaşından gerilmemiş tuvale geçen sanatçının hızlı ve akışkan boya sürüşleri; iç mekânlarda, ormanlarda ya da düşsel manzaralarda bakışlarını başka yöne çevirmiş figürlerde biçim buluyor. Yakınlık ile mesafe, kaçış ile varlık arasındaki o tekinsiz psikolojik anlar, yüzeyde üst üste binen katmanlarla kendiliğinden görünürleşiyor.
Kate Lyddon ise rengi tuvalin üzerine sürmek yerine doğrudan astarsız keten ve jüt dokunun derinliklerine akıtıyor. Boyanın kumaşın lifleriyle kaynaştığı bu yüzeylerde, soyutlama ile figürasyon arasında salınan bedenler beliriyor. Lyddon’ın kendi bedeninin ve kızının varlığının renk alanlarına, iskeletsi formlara veya ev içi objelere dönüştüğü bu çalışmalar, renk pigmentini yaşayan bir anı deposuna dönüştürüyor.
Disiplinlerarası sanatçı Zulfiya Spowart, serginin belki de en sarsıcı heykelsi vurgusunu yapıyor. Sibirya’dan Orta Asya’ya uzanan göç yollarının ve Sovyet sömürge politikalarının kadınlar üzerindeki etkisini aile geçmişinden yola çıkarak sorgulayan Spowart, çocukluğun denge ve güven simgesi olan sallanan atı yeniden kurguluyor. Ağırlık merkezi değiştirilerek sallanma yetisi elinden alınan bu ahşap heykel, kuşaklar arası kesintiye uğramış aktarımı ve beden hafızasını yalın bir dille görünür kılıyor.
Malzemenin, bedenin ve nesnelerin birer deneyim arşivine dönüştüğü “What Remains Within”, sonbahar sezonunda Londra’da mutlaka yerinde görülmesi ve hissedilmesi gereken, son derece samimi ve sinematik bir seçki.






