Tarihi Bir Binanın Gövdesinden Taşırken: Annely Juda Fine Art’ta Nicola Turner ve “I Tear Secrets From Your Yielding Flesh”
18.yüzyıldan kalma tarihi bir Gürcü konağının cephesinden sokaklara doğru 12 metre boyunca taşan, koyu renk yün ve at kılından örülü devasa bir organik kütle düşünün. Londra’daki Annely Juda Fine Art, 1 Ekim – 7 Kasım 2026 tarihlerinde İngiliz sanatçı Nicola Turner’ın galeri mekânını bütünüyle ele geçiren ilk kişisel sergisi “I Tear Secrets From Your Yielding Flesh”e ev sahipliği yapıyor. Bir düğün alayı ile cenaze töreni arasında gidip gelen o tekinsiz yürüyüş hissini binanın gövdesinde solumak, izleyiciyi hem kendine çeken hem de ürperten bu karanlık atmosferi yerinde deneyimlemek için sabırsızlanıyoruz.
Turner’ın pratiğinde mekânın geçmişi hiçbir zaman rastlantısal bir fon değil; aksine işin en canlı katmanlarından biri. Serginin yerleştiği 16 Hanover Square adresi, 1845’te Royal College of Chemistry’ye ev sahipliği yapmış ve kimyager William Henry Perkin anilini gizlice bu çatının altında keşfetmişti. Yıllar sonra aynı binaya taşınan haute couture evi Reville & Rossiter ise Kral VII. Edward’ın vefatının ardından yaşanan ulusal yas dönemi için stoklarındaki tüm kumaşları siyaha boyamış, Kraliyet ailesinin taç giyme elbiselerine imza atmıştı. Kumaşın, boyanın ve gizli kalmış renklerin bu mekânsal hafızası, Turner’ın elinde geçmişin bastırılmış hikayelerini yüzeye çıkaran bir anahtara dönüşüyor.
Sergi adını, yazar Vita Sackville-West’in 1918’de gizli aşığı Violet Trefusis’e yazdığı ve ancak yakın zamanda ortaya çıkan tutkulu bir erotik şiir mısrasından alıyor. Kadın deneyimine, utanç duygusuna ve toplumsal baskılar yüzünden saklanmak zorunda kalan arzulara odaklanan Turner; atılmış eski yataklardan topladığı at kıllarını, antika mobilya parçalarını, terzi makaslarını ve laboratuvar aletlerini heykelsi formlara dönüştürüyor. Doğumun, ölümün ve uykunun izini taşıyan bu malzemeler, elde dikilmiş filelerin içinde adeta organlaşarak uzuv benzeri kollarıyla galerinin duvarlarına sarmaşık gibi tırmanıyor.
Sahne ve kostüm tasarımı geçmişinden gelen Turner, kayıp ve yas süreçlerini katartik bir iyileşme pratiğine dönüştürürken yaşam ile ölüm, çekim ile itilim arasındaki sınırları belirsizleştiriyor. Malzemenin taşıdığı o tanıdık ama bir o kadar da tekinsiz bellek, bizi çevreleyen görünmez enerjilerle yüzleşmeye davet ediyor.
