


Serginin “Arch Future” başlığı, Vicuña’nın sürdürülebilir bir gelecek için yerli bilgi sistemleri ve yerel ekosistemlere alternatif mimari biçimleri olarak odaklanmasını yansıtıyor. Sanatçının “Quipu Menstrual” (2006–2024) ve “Forest Son” (2025) gibi eserleri, antik iletişim sistemlerini yeniden sahipleniyor ve çevresel yıkım için bir ağıt görevi görüyor. Geçici malzemelerden yapılmış yeni, büyük ölçekli bir precario enstalasyonu olan “Ciudad Geométrica” (2025), heykelin geleneksel fikirlerine meydan okuyor. Sergi aynı zamanda sanatçının erken dönem “Pinturas Solares” ve nadir bir mantarın yeniden keşfini ve mantarların ekosistemlerdeki hayati rolünü araştıran “Honguito niño” adlı ses çalışmasını da içeriyor.
Cecilia Vicuña’nın “Arch Future” sergisi, sanatın sadece estetik bir deneyim değil, aynı zamanda toplumsal ve çevresel meselelere dikkat çeken güçlü bir araç olabileceğinin çarpıcı bir kanıtı. Bu sergi, hem gözleri hem de zihinleri besleyen, kaçırılmaması gereken bir kültürel etkinlik.
Sergi;







