1937’de J.R.R. Tolkien, “Hobbit” için Orta Dünya’yı yarattı ve içine ejderhalar, elfler ve -tabii ki- hobbitler gibi sihirli yaratıklarla doldurdu. Ardından 1.137 sayfalık destanı olan “Yüzüklerin Efendisi” ile devam etti, karanlık lord Sauron’un Orta Dünya’yı ele geçirme tehdidini, Tek Yüzük’ün hipnotik gücüyle anlatıyor. Oğlu Christopher Tolkien, “Silmarillion” ve 12 ciltlik “Orta Dünya’nın Tarihi”ni hazırlamak ve ölümünden sonra yayımlamak için kırk yıl harcadı. Bu eserler, Orta Dünya’nın karmaşık öykülerinin kapsamlı anlatılarını içermektedir.
Tolkien’ın büyülü bir dünya yaratabilme yeteneği, bir dehanın eseriydi. “Yüzüklerin Efendisi” ve ilişkili öyküler, fantezi yazımının ve sanatının bir mucizesi olup, devasa kapsamları onları filme uyarlamanın mümkün olmadığını gösteriyordu. Animasyon tekniği, yönetmen Ralph Bakshi’ye Orta Dünya’yı ekranlara getirme konusundaki yaratıcı zorlukları aşmasında yardımcı oldu. Sonrasında, bin yıl değişiminde Yeni Zelandalı yönetmen Peter Jackson, “Yüzüklerin Efendisi”yi canlı olarak çekerek, kimse tarafından mümkün görülmeyen bir başarıya imza atmıştır; daha sonra Hobbitleri de üçlemenin bir parçası olarak canlandırmak için geri döndü.
