Geçtiğimiz günlerde SETAREH galerisindeki Ania Hobson‘ın “Bird” (Kuş) adlı kişisel sergisini ziyaret ettik. 6 Haziran’da açılan ve 26 Temmuz 2025’e kadar devam eden sergi, sanatçının mekansal dinamikler, figürasyon ve çevreye olan ilgisini daha da ileriye taşıyan yeni resim serisiyle bizi büyüledi.
Hobson, bu sergide odağını gökyüzüne çevirmişti. Figürler, canlı mavi ve sarı tonlardaki gökyüzü manzaralarıyla bir araya geliyordu. Yumuşak, parlak tonlarla işlenen bu gökyüzleri, resimlerin sınırlarının ötesine geçen bir atmosferik derinlik ve hareket yanılsaması yaratıyordu.
Serginin adı olan “Bird”, resimlerde hem ufuk çizgisinin üzerinde hem de karasal sahnelerin içinde sürekli olarak görünen kuşlara bir göndermeydi. Kuşlar, eserin farklı alanlarını birbirine bağlayarak figür ve zemin, ön plan ve arka plan arasındaki sınırları bulanıklaştırıyordu. Böylece gökyüzü, pasif bir arka plan olmaktan çıkıp, eserlerin duygusal gücüne merkezi bir rol oynayan, değişken ve etkileyici aktif bir özne haline geliyordu.
Hobson’ın önceki sergisi “Deep-Rooted” (Derin Kökler) ile kurduğu bağ da serginin en etkileyici yönlerinden biriydi. “Deep-Rooted”da orman ve ağaçlar birer kompozisyon oyun alanı olarak ele alınırken, bu yeni seride sanatçı doğanın anlatı taşıyan bir unsur olduğunu bir kez daha gösteriyordu. Renkler her zamankinden daha parlak ve doygun kullanılmıştı. Doğanın sürekli birbirine bağlılığı, Hobson’ın temaları ve kavramları bir tablodan diğerine taşıma yeteneğinde de yansıyordu.
“Bird”, bizi doğanın özelliklerine ve harikalarına hayran bırakan bir bakışla yüzleştiriyordu. Hobson, eserlerine yeni bir atmosfer katmış, kimi zaman parlak, kimi zaman altın rengi, hatta türbülanslı, sürekli değişen bir gökyüzü gibiydi. Bu sergi, doğanın sadece dış görünüşünü değil, aynı zamanda içsel ve dışsal güzelliklerini de keşfetmemizi sağlayan, unutulmaz bir deneyimdi.
