Düşle Uyanıklık Arasındaki Araf: Konrad Fischer Galerie’de David Douard ve “WAK’E S’”

Gözlerimizi kapatıp açtığımız o kısacık an, zihnin dış dünyayla bağını gevşettiği belirsiz bir ara bölgeye işaret eder. Ne tam uyanık ne de bütünüyle uykuda olduğumuz bu eşik; zihinsel kurguların dışarıya sızdığı, dış dünyanın da algıyı içten içe biçimlendirdiği geçirgen bir alandır. Düsseldorf’taki Konrad Fischer Galerie, 4 Eylül 2026 – 30 Ocak 2027 tarihlerinde Fransız sanatçı David Douard’ın galerideki üçüncü kişisel sergisi “WAK’E S’” ile izleyiciyi tam olarak bu askıda kalmış evrene davet ediyor.

Mekâna Yayılan Malzeme Ve Form Diyaloğu

Douard, sergide ham malzemeleri —ahşap, alüminyum ve camı— şiirsel ve mahrem bir enerji etrafında bir araya getiriyor. Çiçeksi bulaşmalar, maskeler ve metin fragmanları; heykellerin ve duvar çalışmalarının arasında dolaşan kesintisiz bir akış oluşturuyor. Üzerlerine alüminyum maskelerin ve cam kürelerin eklendiği heykelsi formlar, hafif metalik çizimlerle ve tuvallerdeki fırça hareketleriyle yankılanıyor.

Eserlerdeki çerçeveler, heykellerin üzerine oturduğu kaidelerle biçimsel bir diyalog kurarken; yapıtların geneline hakim olan grid düzeni ve ahşap unsurlar sergideki görsel bütünlüğü sağlıyor.

Dijital Kültürün Psikolojik İzleri Ve Malzemeleşen Dil

1983 Perpignan doğumlu olan ve yaşamını Paris’te sürdüren David Douard, pratiğinin merkezine dili akışkan ve biçim değiştirebilir bir malzeme olarak yerleştiriyor. Dijital çağın şekillendirdiği edebi, şiirsel ve gündelik dilden beslenen sanatçı, metinleri heykelsi alanlara ve fiziksel formlara dönüştürüyor.

Douard’ın enstalasyonları ilk bakışta geçici, zedelenmiş ya da aşınmış protez yapıları andırır; yüzeyler erozyonun, kesintilerin ve yazının izlerini taşır. Post-dijital kuşak içerisinde değerlendirilse de teknolojinin kendisini veya imgesini doğrudan göstermek yerine, dijital ağların zihinsel ve dilsel etkilerini heykeltıraş gözüyle kayda geçirir.

Kişisel Bir Günlük Olarak Heykel

“WAK’E S’” aynı zamanda kişisel bir günlük mantığıyla işliyor. Douard; atölyede dinlediği bir müziği, sokakta karşılaştığı buluntu bir objeyi ya da yürüyüşlerinden kalan bir hatırayı eserlerin bünyesine dahil ediyor.

École nationale supérieure des Beaux-Arts de Paris mezunu olan, Villa Medici bursiyerliği yapan ve 2022’den bu yana ENSA Paris-Cergy’de ders veren sanatçının yapıtları; Centre Pompidou, Collection Pinault ve Musée d’Art Moderne de Paris gibi önemli kurumsal koleksiyonlarda yer alıyor. Düsseldorf’taki bu yeni seçki, heykel ve resim pratiğinin kaide, çerçeve ve çizgi gibi temel yapı taşlarını bozup yeniden kurarak izleyiciye ritmik bir zihinsel araf sunuyor.