Çizginin, Biçimin ve Hafızanın Peşinde: LAMB’de “Dialogues: Memories of Alfredo Volpi”
“Sonradan hafızadan resim yapmaya başladım,” der Alfredo Volpi. “Konu ilgisini yitirmeye başlamıştı. Geriye kalan tek şey çizgi, biçim ve rengin kendi meselesiydi.” Brezilya modernizminin öncü figürlerinden Volpi’nin (1896–1988) tuval karşısında somut nesneyi bir kenara bırakıp zihinde süzülen geometriye teslim oluşu, bugün sadece kişisel bir üslup tercihi değil, kendinden sonra gelen kuşaklar için sarsıcı bir ilham kaynağı. LAMB galerinin 5 Haziran – 12 Eylül 2026 tarihleri arasında izleyiciyle buluşturduğu “Dialogues: Memories of Alfredo Volpi” sergisi, usta ressamın bu sessiz mirasını sonraki kuşakların tuvalindeki taze yankılarıyla buluşturuyor.
İtalyan göçmeni işçi bir ailenin çocuğu olarak São Paulo’nun Cambuci mahallesinde büyüyen, marangozluktan duvar süslemeciliğine uzanan zanaat geçmişiyle resme alaylı bir gelenekten dahil olan Volpi, 1940’larda taslaklarla çalışmayı bırakıp yumurta temperasına yönelmişti. Bina cephelerini (fachadas) ve sokak bayraklarını (bandeirinhas) en yalın formlarına indirgeyen bu tavır, hafızanın ayıklayıcı gücünü görünür kılmıştı. Sergide yer alan Bandeirinhas e mastros (1950) ve Untitled (Fachada com Bandeira Branca) gibi olgunluk dönemi eserleri, orta yüzyıl Brezilya’sının mimari atmosferini tamamen soyut ve dingin bir görsel ritme dönüştürüyor.
Volpi’nin bıraktığı bu açık kapı, farklı kulvarlardaki sanatçıların fırçasında yepyeni diyaloglara evriliyor. 1950’lerin matematiksel disipline dayalı Somut Sanat (Concretismo) akımının tek kadın öncüsü Judith Lauand, geç dönem eseri Untitled (1993) ile katı geometrik kuralların dağlık topografyalara esneyişini gösterirken; mimarlık eğitimini bırakıp resme geçerken Volpi’yi kendisine bir kestirme yol olarak gören Fabio Miguez, yalınlaştırılmış mimari kütleleri, pembe ve yeşil tonların konukseverliğiyle tuvale taşıyor.
Diğer yandan multidisipliner sanatçı Diambe, SPIII (2024) çalışmasında Volpi’nin yumurta temperasını doğanın tahribatına karşı dayanıklı bir direnç malzemesi olarak yeniden güncelliyor. André Ricardo ise China Town (2019) gibi tuvallerinde Volpi’nin yerel dokulara olan hassasiyetini bir adım öteye taşıyarak, São Paulo ve Pernambuco’daki Afro-diasporik toplulukların mimari hafızasını ve unutturulmuş kent tarihini tuvale mühürlüyor.
Eylül ortasında kapılarını kapatmaya hazırlanan bu incelikli seçki, Volpi’nin gölgesini bir kısıtlama değil; renklerin, çizgilerin ve kişisel hafızanın aynı mekânda özgürce soluk alıp verebildiği geniş bir alan olarak tecrübe etmek isteyenler için son derece kıymetli bir izleme deneyimi sunuyor.
NO-26 Editörünün Sergi Notu
Sergi: Dialogues: Memories of Alfredo Volpi (Metin: Thomas Marks)
Mekân: LAMB (Londra, İngiltere)
Tarihler: 5 Haziran – 12 Eylül 2026
Sanatçılar: Alfredo Volpi, Judith Lauand, Fabio Miguez, André Ricardo, Diambe
