Pera Müzesi, “Kuralların Dışında” film programı kapsamında sinema tarihinin en radikal, en renkli ve en provokatif yapımlarından birini beyazperdeye taşıyor. Çek Yeni Dalga akımının öncü yönetmeni Věra Chytilová’nın 1966 yapımı kült eseri Papatyalar (Sedmikrásky), üzerinden 60 yıl geçmesine rağmen bugün bile tazeliğinden hiçbir şey kaybetmediğini kanıtlıyor.
Eğer 2026’nın düzenli ve steril dünyasından bir anlığına kopup kaosu kucaklamak isterseniz, bu gösterim tam size göre.
Dünyanın Çivisi Çıkmışsa, Biz de Çıkalım!
Filmin hikâyesi, Marie I ve Marie II adlı iki genç kadının felsefi bir kararıyla başlar: Mademki dünya çürümüştür ve her şey bozulmuştur, o halde uslu durmanın hiçbir anlamı yoktur. İki Marie, kuralları ciddiye almamayı bir yaşam biçimi haline getirirler.
Şehrin sokaklarında, lüks restoranlarda ve zengin sofralarında savrulan bu iki bozulmuş papatya; parayı, erkeklerin ilgisini, toplumsal terbiyeyi ve hatta yemeğin kendisini acımasız birer oyun alanına çevirir. Onlar için her şey bir deney, her yıkım bir eğlencedir.
Görsel Bir Kolaj ve Renk Patlaması
Papatyalar, sadece anlattığı hikâyeyle değil, o hikâyeyi anlatış biçimiyle de devrimcidir. Chytilová, geleneksel sinema dilini parçalayarak yerine şunları koyar:
Absürt Mizah: Mantığın bittiği yerde başlayan kahkahalar.
Kolaj Kurgu: Görüntülerin bir yapboz gibi üst üste bindiği, parçalandığı ve yeniden birleştiği bir kurgu tekniği.
Canlı Renkler: Her sahnesi bir tablodan fırlamışçasına parlak ve kışkırtıcı bir görsel dil.
Gösterim Detayları
Pera Film’in bu eşsiz seçkisini iki farklı tarihte yakalama şansınız var. Özellikle Mart ayının ortasında, bahar enerjisini sinemanın en asi haliyle karşılamak harika bir fikir olabilir.
-
Tarih 2: 14 Mart 2026 / 15.00 (Yarın!)
-
Dil: Çekçe; Türkçe altyazılı
-
Format: DCP, 77 Dakika
Apartman No:26 Notu: Neden İzlemeli?
Papatyalar, sadece bir film değil, kadınlık beklentilerine ve otoriteye karşı atılmış en estetik çığlıklardan biridir. Döneminde Çekoslovakya’da yemeklerin israf edildiği gerekçesiyle yasaklanmış olması bile, sistemin bu filmden ne kadar çekindiğinin bir kanıtıdır. Marie’lerin o meşhur ziyafet sofrasını darmadağın ettiği sahneler, bugün hâlâ sinema tarihinin en güçlü özgürleşme sembolleri arasında yer alır.
Kurallara uymaktan yorulanlar ve sinemanın bir sanat formu olarak nasıl sınır tanımaz olabileceğini görmek isteyenler için Pera Müzesi’ndeki bu randevu kaçırılmamalı.
