Gazeteci-yazar Ali Deniz Uslu ile şiirin neden yazıldığından (“yaşayamadığı için, nefes alamadığı için…”) bugün hâlâ aynı sebeplerle yazmaya devam edişine uzanan samimi bir sohbet. Uslu, “yazı”yı hayata ve zamana karşı bir sığınak/zırh, şiiri ise mürekkeple değil “kanla” yazılan, ticari stratejilere sığmayan saf bir hakikat olarak anlatıyor. Bu bölümde: Neden yazarız? Hızlı tüketen çağda “şimdi”yi ıskalamamak ve kendini korumak için yazmak. Müzik ve kitaplar: İstanbul müzik sahnesi üzerine yüksek lisans çalışmasının ona yetmesi; şimdilik müzik kitabı planı yok ama “belki” kapısı aralık. Şiire bağlılık: Şiirin rafine sertliği, kırılganlığı ve yalnız şairi ilgilendiren doğası. Kitap adlarındaki hayvanlar: Asfalt Yengeci, Fil Düşüşü, Karganın Duyduğu… Hepsi metin içinden; karganın zekâsı, filin hafızası/kırılganlığı, beton dünyaya çığlık ve “Martıların Çocukluğu”yla yitirdiğimiz İstanbul’a selam.