Anasayfa
Sokak
Philip Grözinger’in “Manntje, Manntje, Timpe Te” Sergisi KORNFELD Galerie Berlin 68projects’te

Philip Grözinger’in “Manntje, Manntje, Timpe Te” Sergisi KORNFELD Galerie Berlin 68projects’te

TowerSokak, Berlin51 dakika önce6 Tıklanmalar

Paylaş

Berlin’in sanat labirentlerinde, Grimm Kardeşler’in o bildiğimiz ama aslında hiç de çocuksu olmayan karanlık dünyasına bir yolculuğa hazırlanıyoruz. KORNFELD Galerie Berlin, bünyesindeki 68projects alanında 30 Nisan’da kapılarını açacak olan Philip Grözinger’in “Manntje, Manntje, Timpe Te” başlıklı sergisiyle bizi, arzularımızın kıyısında tekinsiz bir yürüyüşe davet ediyor. 20 Haziran’a kadar sürecek olan bu sergi, Gallery Weekend Berlin kapsamında da sanatseverlerin radarına girmiş durumda.

Cevabından Korktuğumuz O Çağrı

Grimm masalları aslında huzurlu uyku öncesi hikâyeleri değildir; kesilen eller ve oyulan gözlerle doludur. Grözinger de bu karanlık masal geleneğinden, özellikle “Balıkçı ve Karısı” öyküsünden yola çıkıyor. Hikâyede bir kadın, kocasını büyülü bir kalkan balığından sürekli daha fazlasını istemeye zorlar: önce bir kulübe, sonra saray, kraliçelik, derken Papa olmak… Ta ki Tanrı olmaya niyetleninceye kadar.

Serginin başlığı olan “Manntje, Manntje, Timpe Te”, balıkçının denize dönüp o büyülü balığı çağırdığı tekerlemedir. Bu, balıkçının karısının açgözlülüğünün artık çok ileri gittiğini hissettiği, cevabından korktuğu halde çağırmaktan vazgeçemediği o gerilim anını temsil eder. Grözinger’e göre bu tekerleme bugünümüzün bir alegorisidir:

İklim Krizi: Sürekli daha fazlasını alarak denizi kendimize düşman etmemiz.

Ekonomik Büyüme: “Yeter” kavramını bilmeyen bir büyüme zorunluluğu.

Teknoloji İnancı: Tekne alabora olurken bile her şeyi kontrol edebileceğimize olan kör inanç.

Retro Oyunlar ve Sürrealist Kabuslar

Grözinger’in görsel dili, Romantizm ile Sürrealizm arasında salınırken, 80’lerin retro video oyunlarının pikselli estetiğinden de besleniyor. Enerji dolu tuvallerinde gökkuşağı tabancalı kovboylar, sırıtan yaratıklar ve piksel köpekler kendi mitolojilerini yaratıyor. Sergi, bu kaosu üç boyuta da taşıyor. Örneğin mekânda karşımıza çıkan bir çamaşır makinesi, tüm dilekler buharlaştıktan sonra balıkçı ve karısının o eski kulübelerine dönüp çamaşır yıkamaya devam etmelerini, yani sıradanlığın zorunluluğunu temsil eden şiirsel bir sembol olarak kullanılıyor.

Sürekli Şarkı Söylemeye Devam Etmek

Serginin merkezindeki tablo olan “will nich so wie ik wol will” (istediğim gibi olmayacak), gerilimin zirve noktasını betimliyor. Deniz, bir renk anaforu içinde şaha kalkmışken balıkçı bu kaosun ortasında dengede kalmaya çalışıyor. Hiçliğe çıkan merdivenler, hedefi olmayan yükselme arzusunun ve sosyal baskının birer metaforu olarak tuvalde beliriyor.

Ancak Grözinger, Grimm Kardeşler kadar sert değil. Serginin finalini o sefil kulübede değil, bir karaoke makinesinde yapıyor. Sanatçının bize tuttuğu ayna, ders vermekten ziyade bizi “yakalıyor” ve şunu fısıldıyor: Ne olursa olsun, şarkı söylemeye devam etmeliyiz.

Apartman No: 26 Notu: Eğer bu sergide kendinizi gökkuşağı tabancası tutan bir kovboyun çaresizliğinde görürseniz şaşırmayın; o muhtemelen hepimiziz.

Philip Grözinger – Manntje, Manntje, Timpe Te