Deniz Dalgaları, Zamanın Yankısı ve Kayboluş: Hua International’da “Like Another Time, in the Same Place”
Samuel Beckett’in 1959 tarihli radyo oyunu Embers’da karakterlerden Ada, denizin sesini dinlerken şöyle der: “Eskiden duyduğum bir sese benziyor. Aynı yerde, başka bir zaman gibi.” Berlin’deki Hua International galerisinde 11 Eylül – 17 Ekim 2026 tarihleri arasında izleyiciyle buluşacak olan “Like Another Time, in the Same Place” sergisi, tam da bu cümlenin bıraktığı o zamansız boşlukta duruyor. Zhang Peili, Alfredo Jaar ve David Horvitz’in yapıtlarını bir araya getiren seçki; zamanın doğrusal biçimde akıp gitmek yerine dalgalar gibi sürekli geri dönen, sürüklenen ve bugünün içine sızan katmanlı yapısını odağa alıyor.
Serginin merkezinde Zhang Peili’nin üç kanallı video enstalasyonu At Sea yer alıyor. Açık denizde, batan bir geminin enkazı ortasında tek başına sürüklenen bir adamı izliyoruz. Etrafında yüzen bavullar, ıslanmış bir oyuncak ayı ve can simidine rağmen adamın tavırlarında hiçbir panik izi yok; sakince telefonunu açıyor, içeceğini yudumluyor, hatta telefonundan Mozart’ın Klarnet Konçertosu’nu açıp arkasına yaslanıyor. Siyah-beyaz arşiv görüntüsü gibi sunulan adam ile etrafındaki göz alıcı renklere sahip deniz arasındaki bu tezat, geçmiş ile şimdinin tuhaf karşılaşmasını hissettiriyor. Sanatçının zemine yaydığı kayıp yüzlerden oluşan LED ekranları da bu belirsiz kayboluş hissini besliyor.
Bu sürüklenişin ortasında Alfredo Jaar’ın kırmızı neon çalışması I Can’t Go On, I’ll Go On, Beckett’ın cümlesiyle mekâna tek bir net ışık düşürüyor: Durmanın da ilerlemenin de imkânsızlaştığı yerde bile devam etmek. Jaar’ın Angola kıyılarından Atlantik’i fotoğrafladığı One Million Points of Light çalışması ise suyun yüzeyine vuran ışıkla, okyanusun altında yatan köle ticaretinin unutulmaz tarihsel yükünü yan yana getiriyor. Deniz, geçmişle şimdi arasındaki ayrımı tanımıyor; hafızayı içinde tutmaya devam ediyor.
David Horvitz ise serginin kendi zamanını doğrudan doğanın ritmine teslim ediyor. Bronz çan çalışması Nautical Dusk, galerinin her akşam güneşin ufkun 12 derece altına indiği o tam deniz alacakaranlığında kapanmasını sağlıyor. 1975’te okyanusa açılıp kaybolan sanatçı Bas Jan Ader’e adadığı fotoğraf serisi, kendi el yazısıyla duş alırken suyun bir zamanlar bulut olduğunu sorguladığı neon işi ve ziyaretçilerin bileğine basılan geçici deniz dalgası damgasıyla Horvitz, suyun ve zamanın döngüsünü gündelik hayatın kılcallarına sızdırıyor.
Eylül ortasında Berlin Art Week atmosferinde zamanı şehir saatine göre değil, gün ışığına ve denizin sesine göre tutmak isteyenler için zihinde uzun süre yankılanacak son derece derinlikli bir sergi.
NO-26 Editörünün Sergi Notu
Sergi: Like Another Time, in the Same Place
Mekân: Hua International (Berlin, Almanya)
Tarihler: 11 Eylül – 17 Ekim 2026 (Açılış: 10 Eylül Perşembe, 18:00 – 22:00)
Sanatçılar: Zhang Peili, Alfredo Jaar, David Horvitz
Aura: Samuel Beckett’in metinlerinden beslenen; okyanus hafızasını, kayboluşu ve zamanın akışkanlığını AI destekli video enstalasyonları, kırmızı neonlar ve alacakaranlıkta çalan bronz çanlarla birleştiren etkileyici bir Berlin seçkisi.
