Anasayfa
Sokak
Avrupa-Merkezci Anlatılara Sanatsal Bir İtiraz: Elizabeth Xi Bauer’da “Our Place in These Worlds”

Avrupa-Merkezci Anlatılara Sanatsal Bir İtiraz: Elizabeth Xi Bauer’da “Our Place in These Worlds”

Paylaş

Londra’nın çağdaş sanat haritasında özel bir yere sahip olan Elizabeth Xi Bauer galerisi, 21 Ağustos – 27 Eylül 2026 tarihleri arasında kimlik, göç ve ait olma kavramlarını kökten sorgulayan son derece kolektif bir sergiye ev sahipliği yapmaya hazırlanıyor. Sanatçılar Esvin Alarcón Lam, Antonio Pichillá Quiacaín ve Simón Vega’nın ortak diyalogundan doğan ve Maria do Carmo M. P. de Pontes küratörlüğünde şekillenen “Our Place in These Worlds”, hiyerarşik olmayan yapısıyla dikkat çekiyor. Göç ve kültürel kutuplaşma tartışmalarının odağında yer alan günümüz dünyasında sergi; sömürgecilik geçmişi ve göç dalgalarıyla yüzleşirken, Avrupa-merkezci aidiyet fikirlerine doğrudan itiraz ediyor ve kimliği sabitleyen egzotikleştirici yaklaşımlara karşı çok katmanlı bir alan açıyor.

Sanatçıların kendi aralarındaki sürdürülebilir diyalog sayesinde farklı coğrafyaları gezen bu proje, Londra durağında yeni bir aşamaya geçiyor. İlk olarak 2023 yılında Guatemala City’deki Sol del Río Gallery’de Maya K’iche’ antropoloğu María Jacinta Xón Riquiac’ın metniyle başlayan, ardından 2025’te Dallas’taki Liliana Bloch Gallery’e taşınan sergi, Elizabeth Xi Bauer’da küratör Maria do Carmo M. P. de Pontes’in katılımıyla daha da derinleşiyor. Sergide daha önceki edisyonlardan eserlerin yanı sıra ilk kez izleyiciyle buluşacak çalışmalar da yer alırken, yayınlanacak özel söyleşi sanatçıların ve küratörün ortak üretim zeminini gözler önüne seriyor.

Sergide yer alan sanatçılardan Esvin Alarcón Lam, disiplinlerarası pratiğinde sembollerin coğrafyalar arasındaki hareketini ve kültürel mirası inceliyor. Anne tarafından dedesinin izini sürerek Orta Amerika’daki Çin diasporasına odaklanan sanatçı; performans, video, tekstil ve heykel aracılığıyla kişisel bellek ile ata mirasını harmanlıyor. Alarcón Lam, sabit bir benlik tanımı yerine karşılaşmalarla şekillenen hibrit kimlik durumunu öne çıkararak imgelerin nesiller arası dönüşümünü gözler önüne seriyor.

Tekstil odaklı üretimiyle projeye katılan Antonio Pichillá Quiacaín ise köklerini Tz’utujil Maya mirasına dayandıran yerli bilgi sistemlerinden besleniyor. Dokuma yapılarını kumaşın ve üretim sürecinin taşıdığı kozmolojik anlayışlarla buluşturan sanatçı, dokumayı toprak ve toplulukla bağ kuran canlı bir sistem olarak ele alıyor. Pichillá, Batı’nın yüksek sanat ile zanaat arasına koyduğu hiyerarşik duvarları yıkarak geleneksel dokuma pratiklerini çağdaş bir hak arayışı ve ifade biçimi olarak sunuyor.

Postkolonyal koşulları ve gelecek kurgularını sorgulayan Simón Vega ise gündelik nesneleri ve kendin-yap (DIY) teknolojilerini bir araya getirerek spekülatif mekanlar kurguluyor. İlerleme ve gelişme illüzyonlarını ironik bir dille eleştiren Vega, küresel güç merkezlerinin çevre coğrafyalara dayattığı gelecek projeksiyonlarını mizah ve eleştiri aracılığıyla parçalıyor. Üç sanatçının birbiriyle örülen bu yaklaşımları, yerleşik anlatıları bozarak dünyadaki yerimizi yeniden düşünmemiz için güçlü bir davet sunuyor.