Mumbai merkezli çağdaş sanat galerisi Project 88, Londra’nın en prestijli sanat caddelerinden Cork Street’e konuk olduğunda, kuzey yarımkürenin o kanıksanmış ve baskın sanat dilinde küçük bir kırılma yaşanıyor. Galeri; altı sanatçının yapıtlarını bir araya getiren “Treeish” başlıklı grup sergisiyle, Frieze’in No.9 Cork Street’teki mekanına yerleşti. 4 Temmuz’a kadar sürecek olan bu seçki, insan merkezli bakış açılarından uzaklaşarak doğaya tamamen farklı bir canlı mantığıyla yaklaşıyor.
Küratör Prajna Desai’nin bir araya getirdiği Claire Baker, Goutam Ghosh, Mahesh Baliga, Neha Choksi, Tejal Shah ve Trupti Patel, sergide temel bir soru etrafında buluşuyor: Bir ağaç, insanın ona biçtiği o üstenci koruyuculuk rollerinin ötesinde, kendi başına bağımsız bir özne olabilir mi? Serginin başlığı, İngiliz ağaç bilimci Harriet Rix’in çalışmalarından ödünç alınan bilimsel bir kavrama dayanıyor. “Treeish”, ağaçların çevreye verdikleri anlık tepkileri, hücresel hafızalarını ve kökleri üzerinden birbirleriyle kurdukları o gizli iletişim ağını kapsayan, tamamen ağaca özgü bir yaşam mantığını ifade ediyor.
Bu ağaçsı varoluş biçimi, galeri alanında kendisini oldukça farklı malzemelerle gösteriyor. Alüminyum üzerine yapılan katmanlı boyamalardan cam yüzeylerde bırakılan parmak izlerine, seramik formlardan malzemenin kimyasal dönüşümlerine kadar geniş bir medyum çeşitliliğiyle karşılaşıyoruz. Örneğin Mahesh Baliga’nın keten bez üzerine kazein boyayla ürettiği Tailpot Palm (2026) adlı çalışması, bir palmiyenin düz bir botanik anatomisini sunmak yerine, doğrudan onun karakterini ve ruhunu yansıtan canlı bir portre gibi karşımızda duruyor.
“Treeish”, aslında tek başına duran izole bir proje de değil; eş zamanlı olarak Mumbai’deki Project 88 mekânında devam eden Never Was a Shade sergisiyle köklü bir diyalog içinde ilerliyor. Aynı soru, iki farklı kıtada ve şehirde eş zamanlı olarak yankılanıyor. Frieze’in kurumsal ve steril yapısına ev sahipliği yapan No.9 Cork Street, bu sergi sayesinde kendi sınırları içinde alternatif, yerel ve organik bir sesle tanışıyor. Doğayı sadece kurtarılması, dönüştürülmesi ya da sömürülmesi gereken bir nesne olarak görmeyi bırakıp onun kendi bağımsız dilini dinlemek isteyenler için kaçırılmaması gereken bir deneyim.
