Sanat dünyasının o bitmek bilmez, yorucu koşturmacası içinde bazı sergilerin devasa bütçelerle gövde gösterisi yaptığını, bazılarının ise sadece o anın gelip geçici trendlerine sırtını dayadığını hepimiz çok iyi biliyoruz. Ancak mesele bir galerinin kendi bünyesindeki isimleri bir araya getirdiği “Artist of the Gallery” tarzı o özel seçkilere geldiğinde, işin rengi tamamen değişiyor. Bu sergiler; bir kurumun sadece beyaz duvarlardan ve satış kotalarından ibaret olmadığını, galerinin bizzat kendi karakterini ve estetik duruşunu sanatçı tercihleri üzerinden nasıl cesurca savunduğunu gösteriyor.
Galeri arşivlerinin o soğuk, kapalı depolardan çıkıp nasıl kanlı canlı, aktif bir belleğe dönüştüğünü izlemek benim için her zaman büyüleyici olmuştur. Bu sergilerde dolaşmak, tıpkı tutkulu bir koleksiyonerin en mahrem favorilerini sergilediği o gizli odaya adım atmak gibidir. Tuvallerin ya da heykellerin arasında o ağır, didaktik ve çoğu zaman zorlama duran teorik bir çerçeve değil; doğrudan çok kişisel, çok tanıdık bir bağ hissedersiniz.
Açıkçası, sanatı o vahşi sanat endüstrisinin uzağında, çok daha saf ve dürüst bir noktada tutan şey de tam olarak bu görünmez bağın ta kendisidir. Karşımızda duran eserler, bir sektörün acımasız beklentilerine veya piyasanın siparişlerine değil; bizzat galerist ile sanatçı arasında yıllara yayılan gerçek bir ilişkiye, paylaşılan ortak bir estetik inanca yanıt veriyor. Ve inanın bana, bu saflığı izlemek çoğu zaman en iddialı kavramsal sergilerden bile daha tatmin edici olabiliyor.
18 Temmuz tarihine kadar ziyaret edilebilir.
