Crouch End’de eski bir kilise olan Church Studios var. Yıllar içinde buradan pek çok şey çıktı; ama şu an oradan yükselen ses, sizi beklenmedik bir yerde durduruyor.
Tooth, kayıtlarını işte bu stüdyoda gerçekleştirdi. Londralı dört kişilik grup, beş parçayı bir araya getirdi ve ortaya Restless in Bloom çıktı. 12 Haziran’da Soil To The Sun Recordings etiketiyle yayımlanacak olan bu ilk EP, kâğıt üzerinde bir grubun ilk büyük adımı gibi duruyor. Ancak dinlediğinizde bu tanımın fazlasıyla küçük kaldığını fark ediyorsunuz.
İkinci dalga emo dendiğinde aklımıza 2000’lerin başı geliyor; Thursday, The Used ve bir yerlere ait hissetmeden önce ağlamak zorunda olduğunuz o sancılı dönem… Tooth bu dili çok iyi biliyor ama aynısını konuşmuyor; onu içselleştirerek kendi cümlelerini kuruyor. Vokal ve gitarda Tom Pollock, basta Charlie Arnison, davulda Roy Lowe yer alıyor. Üçünün birlikte durduğu o yer tam olarak tanımlanamıyor: İçinde emo’nun melankolisini de garage rock’ın ham tarafını da barındırıyor.
EP’nin adı bir şiir fanzininden geliyor. “Restless in Bloom”; dönüşümün eşiğindeki o huzursuz gençliği, bilmediği bir şeye açılmak üzere olan ama bir türlü açılamayan o hâli temsil ediyor. Pollock, parçanın iki insanı anlattığını söylüyor: Ergenliği geride bırakırken birbirinden usulca uzaklaşanları. Tam olarak bir ilişki değil, ama bir yandan da tam bir ilişki. Ne de olsa bazen en ağır kayıpların net bir adı olmuyor.
Prodüksiyon kadrosu da ayrıca dikkat çekici. Kayıtta Kev Jones (Wunderhorse), mikste Vince Ratti (Turnover, Scowl), mastering’de ise Will Yip (Turnstile, Title Fight) imzası var. Bu isimler tesadüfen seçilmemiş. Hepsinin ortak bir özelliği var: Aceleyle üretilmiş bir güzelliği değil, doğru zamanda patlayan o gerilimi çok iyi biliyorlar. EP, işte tam olarak bu gerilimi taşıyor.
Önlerinde Wilderness ve Reading & Leeds festival sahneleri var. Birleşik Krallık (UK) turneleri ise devam ediyor. Ama bütün bunlar şimdilik dışarıdaki dünyanın meselesi. Şu an asıl önemli olan tek şey: Kırk dakikanın altındaki bu beş parça ve o sürenin sonunda bir şeylerin tamamen farklı hissettirmesi.
Bazı müzikler gençliği romantize eder. Restless in Bloom ise onun yasını tutuyor. Bu fark çok önemli.
