2026 yılının ilk serin rüzgarları eserken Sies + Höke galerisi, zihinleri bulandıracak kadar katmanlı bir sergiye ev sahipliği yapıyor. Portekizli sanatçı João Maria Gusmão, “Day For Night / Clownwork And a Pale Horse” ile galerinin üçüncü katını ve apartman dairesini bir kıyamet bilmecesine dönüştürüyor. Gusmão’nun kendi deyimiyle bilinçli bir aptallıkla harmanlanmış simyasal ve kavramsal kompostundan süzülen bu iki bölümlü sergi, aslında dünyanın sonuna dair görsel bir haiku niteliğinde. Eğer siz de görünmeyenin nasıl görünür kılındığını ya da gerçekliğin nerede bittiğini merak ediyorsanız, Apartman No:26’nın Berlin katında pencereler bambaşka bir ışığa açılıyor.
3. Kat: Işığın Yapay Yolculuğu ve “Day for Night”
Galerinin üçüncü katına adım attığınızda, sizi ultra büyük formatlı, karanlık oda üretimi “polaroidler” (RA4 reversal baskılar) karşılıyor. Gusmão, ismini klasik sinemacıların gün ışığında gece sahneleri çekmek için kullandıkları “Nuit Américaine” tekniğinden alan bu seride, ışığın paradoksal doğasını masaya yatırıyor. Düşük pozlama ve renk filtreleriyle gündüzü geceye çeviren bu teknik, hayal gücü kuraklaşmış bir dünyada görünmeyenin imgesini nasıl çağıracağımızı sorguluyor.
Sanatçı bu seride alternatif fotoğrafçılık süreçlerini bir büyücü titizliğiyle veya kendi tabiriyle bir grimoire/büyü kitabı derinliğiyle kullanıyor. Renkli karton modeller üzerinden kurgulanan bu kompozisyonlar; odak kaymaları, ışık sızıntıları ve vinyetler aracılığıyla doğal ışığın nasıl yeniden yapaylaştığını belgeliyor. Eser isimleri ise bir o kadar açıklayıcı ve şiirsel: “Karanlık bir odada siyah kedi”, “Şafak vaktinde fener” veya “Bulutların arkasındaki güneş”. Bu katın havası, hafızanın gri bölgelerinde dolaşmak gibi; tanıdık ama bir o kadar da yabancı.
Gusmão’nun yeni film programı, deneysel düşüncenin ve analog kavramların yüceltildiği bir ritüel gibi. Burada formülsüzlük tek kural.
Clownwork: Restorasyonun Slapstick Şiddeti
Yeni filmlerden biri olan Clownwork, inşaat işçisi kılığında sirk palyaçolarının (beyaz palyaço, contre-auguste ve auguste) performansına odaklanıyor. Ellerinde boya kovaları ve merdivenlerle, klasik bir heykeli andıran bir sahne dekorunu restore etmeye çalışıyorlar. Ancak Gusmão’nun dünyasında restorasyon, kaçınılmaz bir yıkıma ve kaosa (boom ve kaboom!) gebedir. Kafaya geçen kovalar, tokatlar ve uçuşan tahtalarla medeniyetin kendi kendine uyguladığı o geleneksel şiddetin arkeolojik bir kaydı tutuluyor.
Behold a Pale Horse!: Post-Apokaliptik Bir Gün Batımı
Serginin diğer ağır topu ise Behold a Pale Horse! (Where the Sun Sets). Bu film, bizi 80’li yıllarda gün batımı tutkunu İskoç bir amatör fotoğrafçının Ektachrome slayt arşivine götürüyor. Gusmão, bu buluntu slaytları kamera içinde üçlü RGB (Kırmızı-Yeşil-Mavi) pozlama yöntemiyle birleştirerek insan sonrası veya insan karşıtı manzaralar kurguluyor. Sonuç; hem yüce bir güzelliğe sahip hem de tam olarak bu yüzden son derece rahatsız edici olan öteki dünyaya ait bir gün batımı vizyonu.
Sergi Bilgileri:
-
Sanatçı: João Maria Gusmão
-
Mekan: Sies + Höke, Düsseldorf
-
Tarih: 16 Ocak – 28 Şubat 2026
-
Format: Fotoğraf (RA4 Reversal) ve 16 mm Film
João Maria Gusmão, Düsseldorf katımızda bizi ışığın ve gölgenin, rızanın ve reddedişin eşiğinde bekletiyor. Kazan dairesinden yükselen bu 16 mm’lik dumanlar, dünyanın sonuna dair birer kehanet gibi odalarımıza sızıyor.
