
İspanyol besteci, şarkıcı ve çellist Yamila Rios, müziğini adeta bir “ses kabı” gibi kullanarak; puslu dokuların, zarif melodilerin ve rüya gibi yakarışların birbirine karıştığı, ayrıştığı ve çarpıştığı eşsiz bir alan yaratıyor. Madrid ve Brüksel arasında yaşayan sanatçının üçüncü solo albümü “Noor”, dingin yüzeyinin altında hareketle nabız gibi atan bir art-pop şaheseri.
💫 Neo-Klasik Bir İş Birliği: Yamila, bu albümde modern klasik dünyasının en prestijli topluluklarından biri olan Echo Collective (Margaret Hermant ve Neil Leiter) ile güçlerini birleştiriyor. Jóhann Jóhansson ve A Winged Victory for the Sullen gibi isimlerle yaptıkları çalışmalarla tanınan bu yaylı topluluğu, Yamila’nın ölçülü ve narin art-pop şarkılarına muazzam bir derinlik ve iskelet kazandırıyor.
🎛️ Vurmalı Çalgısız Bir Dans: Albümde neredeyse hiç vurmalı çalgı (perküsyon) bulunmamasına rağmen, dansın ritmi her notada hissediliyor. Açılış parçası “Embrasser un Arbre” daki hüzünlü yaylıların arasından sızan sentetik tonlar, albümün genelinde hakim olan minimalist döngülerin alanını açıyor. Yamila’nın çok katmanlı İspanyolca ilahileri ve kelimesiz vokal kalıpları, bu süslü büyüyü bozmadan parçaya ani bir aciliyet katıyor.
⚡ Ekoloji ve Dijital Simya: Yamila’nın doğaya olan derin ilgisi albümün her yanına sinmiş durumda. “Ascensión” parçasında plajen çellonun sesini bölen gök gürültüsü ve yağmur sesi; “Lo animal” parçasında ise sabırla damlayan suyun daha sonra zarif bir yaylı pizzicato’su olarak yeniden doğuşu buna en güzel örnekler. Elektronik ve akustik öğelerin bu kadar şeffaf ve birbirinin içinde eridiği bir sound bulmak oldukça güç.
🔗 Apartman No:26 Notu:






