Çağdaş sanatın en üretken ve etkili figürlerinden biri olan David Hockney, Londra’nın kalbindeki Serpentine North Gallery’de izleyicileri “bakma” eyleminin doğasını yeniden keşfetmeye davet ediyor. 2 Mart – 23 Ağustos 2026 tarihleri arasında ziyaret edilebilecek olan “David Hockney: A Year in Normandie and Some Other Thoughts about Painting” başlıklı sergi, sanatçının gündelik olanın içindeki olağanüstü detayları yakalama konusundaki fenomenolojik yaklaşımını merkezine alıyor.
Hockney’nin Serpentine’deki bu ilk sergisi, dijital piktoralizm ile geleneksel manzara resmi arasındaki sınırları muğlaklaştıran bir perspektif sunmaktadır. Sanatçının iPad üzerinde yarattığı kompozit resimler, teknolojik bir aracın piktoral bir ifade biçimine nasıl tahvil edilebileceğinin en güncel örneklerini teşkil etmektedir.
Mekânsal Süreklilik ve Tarihsel Referanslar
Serginin odak noktasını oluşturan doksan metre uzunluğundaki anıtsal friz “A Year in Normandie”, Hockney’nin Normandiya’daki stüdyosunda mevsimsel geçişleri kaydettiği devasa bir anlatıdır. Bu eser, ilhamını 2026 yılında British Museum’da da sergilenecek olan Bayeux Duvar Halısı‘ndan (Bayeux Tapestry) almaktadır. Hockney, tarihsel bir dokuma tekniğinin sunduğu çizgisel anlatı yapısını, dijital bir mecra üzerinden yeniden kurgulayarak zamanın akışını mekânsal bir düzleme yaymaktadır.
-
Gözlem ve Yavaşlama: Sergilenen eserler, izleyiciyi hızla tüketilen imaj kültürüne karşı bir direnç noktası olarak “yavaşlamaya” ve bakma eylemini derinleştirmeye sevk eder.
-
Doğa ile Diyalog: Serpentine North Gallery’nin konumu, Hockney’nin tasvir ettiği Normandiya manzaraları ile galeriyi çevreleyen Kensington Gardens arasında organik bir diyalog kurmaktadır. İç mekanın piktoral temsili ile dış mekanın fiziksel varlığı, mevsimsel dönüşüm izleği üzerinden birleşmektedir.
Piktoral Teori ve Teknik Yaklaşım
Hockney’nin “resim üzerine diğer düşünceleri”, perspektifin geleneksel sınırlarını zorlayan ve izleyiciyi kompozisyonun içine dahil eden bir perspektif çoğulculuğunu savunur. Sanatçı için resim, sadece bir görüntünün dondurulması değil, görsel algının zamansal ve mekânsal bir sentezidir. iPad kullanımı, bu sentezin anlık duyumsamalarla birleşmesine imkan tanırken; kullanılan canlı renk paleti, doğanın pür güzelliğini yücelten bir estetik dil oluşturur.
Hockney’nin bu sergisi, dijitalleşen dünyada resmin hala ne kadar hayati ve dönüştürücü bir güç olduğunu kanıtlarken, doğanın ve bakmanın değişmez mucizesini akademik bir titizlikle kutlamaktadır.
