Londra merkezli prodüktör ve piyanist Sam Beste, projesi The Vernon Spring ile müzikal bir simya gerçekleştiriyor. Yeni albümü “Under a Familiar Sun”, konuşma kayıtlarını (spoken word), ortam seslerini (field recordings) ve boğuk bir piyano tınısını; yıpranmış, hava şartlarından aşınmış ama bir o kadar da zarif bir bütünlükte birleştiriyor.
💫 Seslerin Heykeli: Bu albümde parçalar birer şarkıdan ziyade, ek yerleri, keskin kenarları ve kıymıkları olan karmaşık heykeller gibi düzenlenmiş. Beyaz gürültünün (white noise) yükselip alçalmasını, doygunluğun (saturation) yarattığı o puslu havayı ve üzerine derin derin düşünülmüş sözlerin yankısını her an hissedebiliyorsunuz.
🎛️ “Clicky-Clacky” Estetiği: Albümün en önemli sonik imzası, piyano tuşlarının tellere vurduğu o karakteristik tıkırtı sesi. Bu tını, bir gospel enstrümantal parçası ile Bon Iver’ın 22, A Million dönemindeki deneysel dokunuşları arasında bir yerde duruyor. Zaten The Vernon Spring de kendisini tam olarak bu “Bon Iver evreninde” (Dijon, Mk.gee gibi isimlerin yanında) konumlandırıyor.
⚡ Dekompoze R&B: Karşımızda parçalara ayrılmış bir R&B türü var; bir yanda ham bir davul vuruşu, diğer yanda aşk acısı çeken melodik bir vokal hattı… Eski usul melodik duyarlılığın deneysel ses tasarımıyla buluştuğu bu noktada, her şey bir şekilde mucizevi bir uyum içinde çalışıyor.
🔗 Apartman No:26 Notu:
- Sam Beste, piyanoyu sadece bir enstrüman olarak değil, mekanik bir organizma gibi kullanıyor; tuş seslerini silmek yerine onları müziğin ritmik bir parçası haline getiriyor.
- Albümdeki “deconstructed R&B” yaklaşımı, türün sınırlarını zorlarken o tanıdık, içten sıcaklığı asla kaybetmiyor.
- Eğer Mk.gee‘nin o puslu gitarlarını veya Nils Frahm‘ın piyano başındaki meditatif halini seviyorsanız, bu albüm sizin için gerçek bir sığınak olacak.
