Sarah Ball, Şanghay’daki Longlati Foundation’da ilk solo kurumsal sergisini sunuyor: Oh! You Pretty Things. Ball’un resimleri sessiz ama yoğun. Kimliğin sabit bir tanım olmadığını, sürekli değişen bir yüzey olduğunu hatırlatıyor. Her portre, bireyselliğin kırılgan katmanlarını; bakış, duruş ve sessizlik aracılığıyla yeniden kuruyor. Serginin başlığı, David Bowie’nin 1971 tarihli şarkısından geliyor. Bowie’nin yarattığı kimlik oyunları, Ball’un figürlerinde yankılanıyor. Her iki sanatçı için de kimlik, bir sahne. Sürekli inşa edilen, performatif bir alan. Görünürlük kadar yoklukla da biçimlenen bir jest. Sekiz eserden oluşan seçkide, Ball’un 1930’lar sinemasından taşıdığı zarafet ve teatral duruşlar belirgin. Porselen gibi yüzler, ince çizilmiş dudaklar, net ışıklar. Figürler çoğu zaman izleyiciyle göz teması kurmaz. Görünürdürler, ama tanımlanamazlar. Ball’un resimlerinde boşluk da bir dil. Özellikle Henry with Iris’te yüz açıkça tanımlanırken, eller neredeyse çözülür. Eksiltilmiş detaylar, kimliğin de bazen eksiklikle kurulduğunu hatırlatır. Negatif alanlar, sessiz bir direniş alanına dönüşür. Bowie’nin dönemi, punk ve New Romantic estetiği Ball’un tuvalinde yeniden soluk alıyor. Ama bu bir gürültü değil, sakin bir direnç. Görünür olmanın ağırlığına karşı, kendi sessizliğinde tanımlanan bir kimlik.
Longlati Foundation, Şanghay
25 Ekim 2025 tarihine kadar devam edecek
