V1 Galeri’deki “Son Sayfalar” sergisi, Margaret Kilgallen’in sanatının kalbinde yatan renklere ve onların fısıldadığı hikayelere bir yolculuk vaat ediyor. Galeriye adım attığımı hayal ettiğimde, gözlerimin önüne ilk olarak sıcak ve topraksı tonların hakim olduğu bir palet geliyor. Kilgallen’in eserlerinde sıkça rastlanan bu renkler, adeta zamanın kendisiyle yoğrulmuş bir his uyandırıyor.
Serginin adını aldığı, geri dönüştürülmüş bir kitabın ilk ve son sayfalarına yapılmış eserlerde, kremin ve bejın solgun tonları, sararmış kağıdın doğal dokusuyla birleşerek geçmişin anılarını bugüne taşıyor. Bu zemin üzerinde, Kilgallen’in imzası haline gelmiş kırmızının ve siyahın güçlü vuruşları dikkat çekiyor. Kırmızı, kimi zaman bir harfin kıvrımında, kimi zaman da bir figürün ana hatlarında karşımıza çıkarak yaşama sevincini ve enerjisini yansıtıyor. Siyah ise tipografik elemanlara ve silüetlere derinlik ve netlik kazandırarak, anlatılan hikayenin altını çiziyor.
Sanatçının San Francisco Halk Kütüphanesi’ndeki kitap restorasyonu geçmişine bir gönderme olarak, sergideki eserlerde mavinin ve yeşilin sakin tonlarına da rastlamak mümkün. Bu renkler, eski kitap kapaklarının ve ciltlerinin o tanıdık hissini akla getirerek, el yapımı nesnelerin dayanıklılığına ve aynı zamanda hassasiyetine bir saygı duruşunda bulunuyor. Özellikle suyun ve doğanın temsili olan bu renkler, Kilgallen’in eserlerindeki folklorik ve organik formlarla kusursuz bir uyum sergiliyor.
“Son Sayfalar”, sadece bir sergi değil, aynı zamanda renklerin diliyle yazılmış bir şiir gibi. Margaret Kilgallen’in paletindeki her bir renk, onun hayata, anılara ve el emeğine duyduğu derin saygıyı yansıtıyor. Sergiden ayrılırken zihnimde kalan, sadece formlar ve figürler değil, aynı zamanda o sıcak kırmızıların, topraksı kahverengilerin ve sakin mavilerin ruhumda bıraktığı kalıcı iz oluyor. Kilgallen’in kısacık ömrüne sığdırdığı o devasa sanat mirası, bu renkler aracılığıyla izleyiciyle samimi bir diyalog kurmaya devam ediyor.
