9 Kasım 1989’da Doğu Almanya’da yapılan bir basın toplantısında, vatandaşların yurtdışına çıkışıyla ilgili yeni düzenlemeler duyuruldu. Bu açıklama, halkın özgürlük talepleriyle dolu protestolarına bir yanıt olarak gelmişti. Aynı gün büyük kalabalıklar Berlin Duvarı’nın geçiş noktalarında toplanarak duvarın açılmasını istedi, sonunda beklenen oldu ve Berlin Duvarı yıkıldı. Duvarın kalkmasıyla birlikte Potsdamer Platz gibi alanlar geniş açık alanlara dönüştü ve bu boşluklar, hem toplumsal hem de ticari fırsatlar için büyük bir şans olarak görülmeye başladı.
1990’larda Berlin hızlı bir dönüşüm yaşadı. Doğu ve Batı Berlin’de boş duran binalar, gençlerin ve sanatçıların yaratıcılıklarını sergilediği birer mekâna dönüştü. Özellikle Friedrichshain’deki Mainzer Caddesi’nde evlerin işgali ve Oranienburger Strasse’deki Tacheles’in sanat merkezine dönüştürülmesi gibi olaylar, Berlin’in kültürel ve sanatsal yapısına damga vurdu. Ayrıca Tresor gibi mekânlar, Berlin’in ünlü tekno sahnesini oluşturarak kentin kimliğini güçlendirdi.
Berlin’in yeniden birleşmesinin ardından sadece kültürel yaşam değil, siyasi yapı da merkezileşti. 1991’de alınan kararla, Alman hükümetinin merkezi Bonn’dan Berlin’e taşındı. 1999’da Bundestag ve Şansölye’nin Berlin’e taşınmasıyla Berlin, Avrupa’nın politik ve medya merkezi haline geldi. Yıllar geçtikçe, eski duvar alanlarının üzerine binalar ve yeni işletmeler kuruldu; Prenzlauer Berg gibi bölgelerde gentrifikasyon süreci hızlandı ve Berlin, farklı kültürlerden insanları barındıran canlı bir metropole dönüştü.
