
Bartha_contemporary galerisinde zamanın ve doğanın el ele vererek yazdığı bir masal başlıyor. İngiliz sanatçı Lucinda Burgess’in “Morphosis” başlıklı sergisi, İrlanda’nın Atlantik kıyılarındaki Albers Vakfı’nda gerçekleştirdiği sanatsal inzivanın ruhunu şehre taşıyor. Bu sergi, sadece bir görme biçimi değil; malzemenin değişimine, erozyonuna ve korunmasına dair derin, neredeyse tılsımlı bir yolculuk sunuyor.
Burgess’in dünyasında deniz suyu, tuz, nem ve ışık sadece çevresel faktörler değil, bizzat eseri şekillendiren canlı aktörler olarak karşımıza çıkıyor. Sanatçı, kağıttan bulunan malzemelere ve ahşaba kadar geniş bir yelpazede, formun sabitliğinden ziyade dönüşümün kaydını tutuyor. Serginin kalbinde duran “India Red 192 – Dissolution” adlı çalışma, deniz suyuna daldırılmış koyu tuğla kırmızısı yedi kağıt şeritten oluşuyor. Kağıt liflerine gömülen tuz kalıntıları, kristalden birer anı gibi orada kalırken; bu kırılgan tortular, çözünme ile koruma arasındaki o ince gerilimi mühürleyen arşivsel silika çerçevelerle stabilize ediliyor.
Atlantik’in hırçın ama şifalı havası, sanatçının el yapımı kağıtlar üzerinde mürekkep yıkamalarını tuz kristalleşmesiyle birleştirdiği “Atlantic Series” çalışmasında da yankılanıyor. Kıyı şeridinin istikrarsız ruhunu yansıtan bu seri, nemin ve zamanın bıraktığı izleri özenle muhafaza eden özel çerçeveleme yöntemleriyle bizlere sunuluyor. Öte yandan “Salvage, Prison Cove” isimli eserinde sanatçı, kıyıdan kurtarılan paketleme atıklarının üzerine doğrudan çizimler yaparak, “bulunan malzemenin” hikayesini çerçevesiz ve çıplak bir şekilde anlatmayı seçiyor.
Renklerin daha sistemli bir dille ele alındığı “November Colour Chart” bölümünde ise huş ağacı kontrplak üzerine monte edilmiş pigmentlerin yarı parlatılmış, yarı mat halleriyle karşılaşıyoruz. Serginin bir diğer büyüleyici parçası ise sahada bulunan, hava koşullarıyla yıpranmış ahşap çıtalar üzerine yapılan yatay düzenlemeler; bu çıtalar, doğal yan ışığa ve geri dönüştürülmüş malzemenin düzensizliklerine fısıltıyla yanıt veriyor. Burgess, “Morphosis” ile yapma eylemini sanatçının niyetiyle malzemenin sessiz iradesi arasındaki bir müzakere olarak tanımlıyor ve bizi malzemenin o vakur sessizliğini dinlemeye davet ediyor.
Son gün: 3 Mayıs 2026






