İstanbul’un tarihi dokusuyla modern sanatın nabzını tutan Pera’da, dün itibarıyla zihin açıcı bir sarmalın içine davet edildik. Dirimart Pera, Berke Yazıcıoğlu’nun galerideki ikinci kişisel sergisi olan Helix’e ev sahipliği yaparak, izleyiciyi 12 Mart – 26 Nisan 2026 tarihleri arasında teknolojinin soğuk denetimi ile doğanın analitik döngüleri arasında bir yolculuğa çıkarıyor. Yazıcıoğlu, görsel iletişim tasarımı geçmişini güzel sanatların kavramsal derinliğiyle harmanlayarak; çizimden animasyona, tekstilden müziğe uzanan çok katmanlı bir evren kuruyor.
Serginin kalbinde, Maurice Ravel’in Daphnis et Chloé eserindeki “Gündoğumu” temasının matematiksel bir anatomisi yatıyor. Yazıcıoğlu, melodiyi bir trigonometrik düzleme oturtarak sirkadiyen ritmi anımsatan mekanik bir saat-motor düzeneği oluşturuyor. Mekândaki diyagramlar ve dairesel nota porteleri, armonik dizilerden gezegen yörüngelerine kadar her yerde karşımıza çıkan $$\sin(x) = \cos(x)$$ dalgası gibi döngüsel kalıpların analitik bir belgesi niteliğinde. Mavi tonların ve karanlık atmosferin hâkim olduğu bu multimedya yerleştirme, sarmal hareketin hem doğal hem de insan yapımı sistemlerdeki ortak kaderini vurguluyor.
Ancak Helix sadece matematiksel bir estetik sunmakla kalmıyor; günümüzün en yakıcı meselelerinden biri olan “gözetleme kültürü”nü de sarsıcı bir dille masaya yatırıyor. Duvarlara yayılan el çizimi animasyonlar, mobese görüntüleri ve dürbünlü figürler aracılığıyla izleyiciyi hem röntgenci hem de gözlemlenen öznelerle aynı mahrem boşluğa hapsediyor. Sosyal medya ve büyük veri çağının yarattığı kolektif self-spying pratiği, mekânın paralel yerleşimi sayesinde izleyiciyi doğrusal bir harekete zorlayarak denetim döngüsünün fiziksel bir parçası haline getiriyor. Yazıcıoğlu, ideolojinin imgeler aracılığıyla nasıl sızdığını sorgularken, modern insanın dijital gözetleme altındaki tektipleşme sürecine karşı güçlü bir görsel manifesto sunuyor.
