
Helen Macdonald’ın dünya çapında ses getiren ödüllü anı kitabından uyarlanan “H Is for Hawk”, babasının ani ölümüyle hayatı altüst olan bir kadının, kederin pençesinden kurtulmak için alışılagelmişin dışında bir yol seçmesini konu alıyor. Helen (Claire Foy), derin bir depresyon ve duygusal felç içindeyken, doğanın en vahşi avcılarından biri olan bir çakır kuşunu (goshawk) evcilleştirmeye karar verir.
Helen, adını Mabel koyduğu bu sert ve bağımsız kuşla kurduğu bağ sayesinde, yasın sadece “aşılması gereken” bir süreç değil, yanında yaşanması gereken bir atmosfer olduğunu keşfeder. Mabel’in eğitimi için gereken disiplin ve kuşun yırtıcı doğası, Helen’in kendi içsel yıkımıyla yüzleştiği ve şifayı doğanın çiğ gerçekliğinde bulduğu bir aynaya dönüşür.
“H Is for Hawk”, 2026 yılı başında izleyicilerin algoritmalar tarafından dikte edilen “hızlı tüketim” içeriklerinden yorulduğu bir dönemde parladı. Filmin başarısının arkasındaki temel dinamikler şunlar:
Edebi Saygınlık: Helen Macdonald’ın anı kitabı zaten kültürel bir prestije sahipti. Film, bu entelektüel derinliği beyazperdeye taşıyarak izleyici güvenini kazandı.
Claire Foy’un İçsel Performansı: Foy, yası melodramdan uzak, içselleştirilmiş ve ham bir şekilde yansıtıyor. Gösterişten kaçınan bu oyunculuk tarzı, izleyiciyle derin bir bağ kuruyor.
Doğa ile İyileşme Metaforu: Çakır kuşu Mabel’in uçuş sahneleri ile Helen’in duygusal felci arasındaki görsel zıtlık, filmi sıradan bir yas draması olmaktan çıkarıp görsel bir şiire dönüştürüyor.
Yavaş Sinema Estetiği: Ölçülü temposu ve sessizliğe duyduğu güven, filmi aksiyon ve spektakül odaklı ana akım yapımlardan ayırıyor.
Yönetmen Philippa Lowthorpe, filmi bir “iyileşme mucizesi” olarak değil, bir “yeniden kalibrasyon” süreci olarak ele alıyor.
Görsel Dil: Doğa, sadece bir arka plan değil, yaşayan bir karakter olarak kurgulanmış.
Tema: Sadakat, disiplin ve vahşilik. Mabel’i eğitmek, Helen için sadece bir hobi değil, hayatta kalma ritüelidir.
Sosyal Yansıma: 2026’nın dijital yorgunluk ve aşırı uyarılma çağına karşı, film fiziksel ve somut bir ritüele (şahincilik) dönüş yaparak izleyiciye bir nefes alanı sunuyor.
H Is for Hawk, iyileşmenin anlık bir aydınlanma değil, yavaş ve zahmetli bir süreç olduğunu anlayanlar için yapılmış. Claire Foy’un kariyerinin en içsel performanslarından biriyle devleştiği film, 2026 sinema ikliminde “gerçek sinemanın” hala sessizlikte gizli olduğunu kanıtlıyor. “H Is for Hawk”, yas dramalarının melodram yerine metaforlara güvendiğinde ne kadar kalıcı olabileceğini gösteren bir zirve noktasıdır.






