Apartman No:26’nın Berlin katında, Grolmanstraße 32’nin tozlu ama asil koridorlarına süzülüyoruz. Batı Berlin’in o kendine has, biraz mağrur biraz da yaralı ruhunu taşıyan Contemporary Fine Arts (CFA), bizi 1950’lerin sonuna, bir misafirhanenin girişine davet ediyor. Kapıyı çaldığınızda sizi Golditza ve Otto Menge çifti karşılıyor; sade bir yatak, küçük bir masa ve köşesinde lavabosu olan o mütevazı odalardan birine yerleşiyorsunuz. Pension ABC, sadece bir sergi değil; savaş sonrası Berlin’inin ayakta kalma mücadelesini, geçiciliğin estetiğini ve ev dediğimiz o kutsal sığınağın aslında ne kadar kırılgan bir kurgu olduğunu anlatan kolektif bir hafıza deneyi.