İstanbul’un hızı ve karmaşası içinde bazen durup bir bakışın, bir duruşun ya da geçip giden bir anın kıymetini unutuyoruz. Hasip Özbudun, Beyoğlu’nun o daracık, tarih kokan Ensiz Sokak’ında, Goba Art & Design’da bizi tam da bu sükunete geri çağırıyor. Serginin ismi “Evcil Çizgiler” olsa da anlattığı hikâye evcilleştirilmiş bir sanattan çok daha fazlası; aslında bu bir özgürleşme ve hafızayı temize çekme süreci.
Özbudun, Kınalıada’nın martıları, kirpileri ve sokak köpekleriyle geçen çocukluk hatıralarını, yıllar süren profesyonel iş hayatının sessizliğinden sonra yeniden eline aldığı kalemle buluşturuyor. Bu sergi, sadece bir desen seçkisi değil, on yıllık bir yeniden doğuşun ve anı yakalama tutkusunun kâğıt üzerindeki şiirsel izdüşümü. Sanatçının çizgileri, büyük ve gürültülü felsefi iddialar peşinde koşmak yerine, bir karganın tetikte bekleyişindeki samimiyeti veya bir köpeğin bakışındaki o kadim, yorgun bilgeliği keşfetmemizi sağlıyor. Şehrin kaotik güzelliğinde kendi iç sesini kaybetmiş olanlar için bu sergi, sezgisel bir sığınak ve hissetmeye açılan zarif bir kapı niteliğinde.
Ada Hafızasından Beyoğlu’na: Çizginin Israrlı Dönüşü
Hasip Özbudun’un sanat yolculuğu, aslında modern insanın kendine dönme çabasının bir özeti gibi. Güzel Sanatlar eğitiminin ardından uzun yıllar iş hayatının rasyonel dünyasında kalan sanatçı, yaklaşık on yıl önce küçük skeçlerle yeniden çizgiye dokunmaya başladı. Bu dönüş, profesyonel bir mecburiyetten ziyade, Ada’nın o çocukluktaki dokusuna, kedi ve kuş seslerine duyulan bir özlemin sonucuydu.
Beyoğlu’nun merkezindeki Goba Art & Design, bu geç ama olgun üretimin ilk kişisel sergisine ev sahipliği yapıyor. Sergi, Özbudun’un çizgideki ısrarını ve bu süre zarfında geliştirdiği sezgisel dili net bir şekilde ortaya koyuyor. Çizgi burada sadece bir figürü tanımlamak için değil, o figürün ruh halini kâğıda mühürlemek için kullanılıyor.
Bir Bakışın Anatomisi: Temsilden Hisse Uzanan Figürler
Özbudun’un “Evcil Çizgiler”inde yer alan figürler, bildiğimiz anlamda birer hayvan portresi değil. Sanatçı, Kınalıada’nın hafızasından süzülüp gelen kedi, köpek ve kuşları doğrudan kopyalamak yerine, onlarda bıraktığı “hâl”i yakalamaya odaklanıyor.
Belirsizliğin Gücü: İzleyiciyi Hissetmeye Davet Etmek
Sanatçının eserlerinde kasten koruduğu o karakteristik belirsizlik, izleyiciye kendi hikâyesini tamamlama alanı bırakıyor:
-
Night Watcher: Karakalemin sert ama bir o kadar da derinlikli dokusuyla bir karganın gece nöbetini andıran o tetikte olma hali.
-
Mama ve Benek: Pastel, suluboya ve çini mürekkebinin karıştığı tekniklerde, bir köpeğin bakışındaki sükunet veya bir canlının rüzgâra karşı duruşu, gündelik hayatın sıradanlığını kutsal bir ana dönüştürüyor.
Özbudun’un asıl başarısı, hareketli ve geçici olanı yakalarken onu dondurmak değil, tam aksine o hareketin enerjisini çizgiye yedirebilmekte yatıyor.
Bu sergi, büyük anlatıların altında ezilen modern sanat dünyasına, küçük ayrıntıların ve samimi gözlemlerin gücünü hatırlatıyor. İzleyici, mekândan sadece estetik bir hazla değil, aynı zamanda şehirle, doğayla ve kendi iç dünyasıyla kurduğu ilişkiyi sorgulayan bir düşünce bulutuyla ayrılıyor. Sezgisel gücüyle ön plana çıkan bu dünya, bizi şehrin gürültüsünden çekip çıkarıp bir martının kanat çırpışındaki veya bir köpeğin yorgun bakışındaki sessiz hakikate ortak ediyor.
Sergi Tarihi: 08 Şubat – 28 Şubat 2026 (Ocak ayında başlayan sergi devam ediyor)
Mekan: Goba Art & Design, Ensiz Sokak, Beyoğlu – İstanbul
