Zamansal Bir Eşik Olarak Maddesel Potansiyel: Francesco Pacelli ve “nineteeneightyseven” Üzerine Bir İnceleme

Londra’nın Great Portland Caddesi’ndeki DES BAINS, Francesco Pacelli’nin “nineteeneightyseven” başlıklı sergisiyle bizi maddesel mevcudiyetin en arkaik ve spekülatif eşiğine davet ediyor. Sanatçının doğumundan bir yıl öncesine işaret eden bu zamansal sınır, biyografik bir nostaljiden ziyade, öznenin varlık sahasına çıkışından önceki o “insan-dışı” aralığı soruşturmak üzere bir araştırma nesnesine dönüşüyor. Pacelli, formun henüz kesinleşmediği ve maddenin kendi sınırlarını müzakere ettiği o akışkan olasılıklar evresini, disiplinlerarası bir metodolojiyle mercek altına alıyor.

Sergideki beş duvar yerleştirmesi ve üç heykel, tek bir üslup birliği inşa etmek yerine, maddesel potansiyelin farklı teknik disiplinler aracılığıyla nasıl test edilebileceğine dair hipotezler sunuyor. Renkli kalem çizimlerinden metal döküme, ahşap gravürden Raku seramiğine kadar uzanan bu teknik çeşitlilik, malzemenin bildiğimiz nesne formuna dönüşmeden hemen önceki kararsızlığını temsil ediyor. Her bir eser, temsilin hafızaya veya anlatıya eklemlenmesinden önceki o primordial (köken sel) bilinç katmanına ait birer fragman gibi işlerken, malzemenin kendi iç zekasını ve fiziksel direnç noktalarını görünür kılıyor.

Zemine konumlandırılan heykeller ise anıtsallıktan kaçınan ancak yoğun bir kütlesel çekim kuvveti sergileyen objeler olarak mekânda yer buluyor. Kil, metal ve kompozit yapıların birleşimiyle ortaya çıkan bu formlar, bir halden diğerine evrilirken aniden dondurulmuş gibi durarak, oluşum süreçlerinin henüz tamamlanmadığına dair bir morfolojik belirsizlik taşıyor. Pacelli, bilinçli bir üslup bütünlüğünden kaçınarak her eserin kendi iç mantığını dayatmasına izin veriyor; ancak bu parçalı dil, ortak bir askıda kalma hissi ve mekânsal jestlerle tutarlı bir bütünlüğe evriliyor.

“nineteeneightyseven”, sanatçının varoluşundan önceki o zamansal boşluğu bir rekonstrüksiyon olarak sunmak yerine, “başlangıç” kavramının asla sonlanmayan bir süreklilik olduğu tezini savunuyor. Kökenlerin tekil bir olay değil, ardışık eşikler dizisi olarak kurgulandığı bu mekânda, eserler maddelerin nihai formlarını seçmeden önceki tuhaf zekasını inceliyor. Pacelli’nin bu önermesi, “öncesi” kavramının hiçbir zaman tam olarak geçmişe ait olmadığını, aksine bitmemiş bir başlangıçlar alanı olarak mevcut gerçekliğin altında titreşmeye devam ettiğini hatırlatıyor.

Sergi Künyesi

Sergi Adı: nineteeneightyseven

Sanatçı: Francesco Pacelli

Mekân: DES BAINS, 20 Great Portland Street, Londra W1W 8QR

Tarih: 7 Şubat 2026 tarihine kadar