Frankfurt’un nehir kıyısındaki o meşhur müze hattı (Museumsufer), bugünlerde sessiz ama derinden bir tasarım devrimine ev sahipliği yapıyor. 1920’lerin radikal ve vizyoner şehircilik hareketi olan “Yeni Frankfurt” (Das Neue Frankfurt), Museum Angewandte Kunst’un koridorlarında yeniden hayat buluyor. Ocak ayının bu ilk günlerinde sergi, veda etmeye hazırlanırken ziyaretçilerini sadece geçmişe bir yolculuğa değil, tasarımın demokrasiyle olan o kopmaz bağına dair temel bir sorgulamaya davet ediyor.
“Yeni Frankfurt” sadece bir mimari stil değil; savaş sonrası Avrupa’sında toplumsal refahı, estetik ve işlevsellikle harmanlayan bütünsel bir yaşam modeliydi. Ernst May ve ekibinin öncülüğünde şekillenen bu akım, “Modernizm toplumu nasıl dönüştürebilir?” sorusuna verilmiş en cesur cevaplardan biriydi. Sergi, bu modernist hareketin temelindeki fikirleri ve etkileri irdelerken, tasarımın bir lüks değil, demokratik bir hak olduğu o kritik dönüm noktasını akademik bir derinlikle merkezine alıyor.
Müzenin multimedya odası, ziyaretçiyi kelimenin tam anlamıyla 1920’lerin o enerjik atmosferine hapsediyor. Orijinal alıntılar, dönemin ses getiren ikonik nesneleri, siyah-beyaz filmler ve titizlikle hazırlanmış infografikler, bir tasarım hareketinin nasıl toplumsal bir mutabakata dönüştüğünü anlatıyor. Burada gördüğümüz her bir obje, aslında daha adil bir dünya kurma hayalinin fiziksel birer kanıtı niteliğinde; Frankfurt mutfağından toplu konut projelerine kadar uzanan geniş bir spektrumda, tasarımın sosyal mühendislikle nasıl kesiştiğine tanıklık ediyoruz.
Bu sergi sadece bir retrospektif değil; aynı zamanda Frankfurt’un 2026 yılındaki “Dünya Tasarım Başkenti” (World Design Capital Frankfurt RheinMain 2026) unvanına giden yoldaki en önemli köşe taşlarından biri. Geçmişin “Yeni Frankfurt”u, bugünün ve yarının tasarım paradigmalarına ayna tutarak, toplumsal modellerdeki değişimlerin tasarım yoluyla nasıl tetiklenebileceğini gösteriyor. 11 Ocak’ta sona erecek olan bu deneyim, tasarımın sadece nasıl göründüğü değil, nasıl yaşattığı üzerine bir manifesto niteliği taşıyor.
