Space House, bu kış Laurence Edwards’ın devasa bronz figürlerine ev sahipliği yaparak, modern mimari ile ham doğanın çarpıştığı etkileyici bir sahneye dönüşüyor. Laurence Edwards: Recent Sculpture başlığını taşıyan bu seçki, doğa ile insanlığı birbirinden ayırmayan, aksine onları zamanın akışı içinde eriten keskin bir varoluş farkındalığı sunuyor. Edwards için heykel yapmak; bir nehrin yolculuğuna ya da mevsimlerin amansız ilerleyişine teslim olmakla, o akışın içinde kişisel bir sorumluluk üstlenmek arasındaki o ince ve gerilimli dengede durmak anlamına geliyor.
Serginin en görkemli kahramanları, kuşkusuz yaklaşık iki buçuk metre boyundaki üç ikonik Walking Men figürüdür. Bu devasa bronzlar, sadece boyutlarıyla değil, Edwards’ın “sanat metali” olarak tanımladığı bronza yüklediği kavramsal derinlikle de izleyiciyi sarsıyor. Sanatçı için bronz, yüzyıllar boyu eritilip yeniden biçimlendirilebilen, her seferinde entropiyi ve dönüşümü kendi gövdesinde barındıran sonsuz bir malzeme. Kendi dökümhanesinde, İngiltere ve Hindistan’da edindiği geleneksel zanaat bilgilerini modern deneylerle harmanlayan Edwards, bu süreçte dökümhanenin o simyasal atmosferine teslim olarak formun sınırlarını zorluyor.
Edwards’ın sanatı, izleyiciyi yeryüzüyle kurduğumuz kadim ortaklığı ve bu dünyada nefes almanın ağırlığını yeniden düşünmeye davet ediyor. Heykellerin yüzeyindeki o pürüzlü, neredeyse topraksı doku, figürlerin sadece metalden değil, bizzat yeryüzünün hafızasından süzülüp geldiğini hissettiriyor. Her bir heykel, insan olmanın ne anlama geldiğine dair birer düşünce kabı işlevi görürken, Edwards’ın usta ellerinden çıkan bu devler, 15 Ocak 2026’ya kadar Londra’da varoluşun o hem kırılgan hem de anıtsal doğasını fısıldamaya devam edecek.
Apartman No:26 Notu: Edwards’ın “Yürüyen Adamlar”ı, sanki bir nehir yatağından ya da ormanın en derin katmanlarından yeni çıkmışlar da modern kentin ortasında zamansız birer tanık gibi aramızda dolaşıyorlar. Bronzun o soğuk ama yaşayan dokusu, size aslında hepimizin doğanın amansız birer parçası olduğumuzu en sert ve en estetik haliyle hatırlatıyor.
