İstanbul’un en rüzgârlı duraklarından birinde, Galeri Nev İstanbul’da, Fulya Çetin bizi boşluğun ürkütücü derinliğinden kurtarıp yaprakların hışırtısına davet ediyor. 14 Mart 2026 tarihine kadar izlenebilecek olan “Rüzgârla Büyüyen”, sanatçının Antalya, Olympos’a yerleşmesiyle birlikte dönüşen üretim pratiğinin en olgun meyvelerini sunuyor. Çetin, doğayı uzaktan izlenen bir manzara ya da tuvale hapsedilecek bir nesne olarak değil; içinde yaşanılan, hissedilen ve hatta “hembeden” olunan bir ortak yaşam alanı olarak ele alıyor.
Sergi, iki aşamalı bir yapıya sahip. İlk bölümde bitkilerin vegan ipek üzerindeki izlerine dokunurken, 24 Şubat’tan itibaren sergiye dahil olacak olan “Ormanın Cadıları” videosuyla atmosfer daha da derinleşecek. Bu sergi, feminist yaklaşımların ve dişil yaşam pratiklerinin doğayla nasıl iç içe geçebileceğine dair sessiz ama sarsıcı bir manifesto niteliğinde.
Vegan İpek ve Bitkisel Hafıza: Müdahale Etmeden Var Olmak
Serginin en etkileyici yanlarından biri, Fulya Çetin’in malzeme seçimindeki etik duruşu. Sanatçı, kağıt üzerindeki alışıldık izlerini bu kez Bursa’da üretilen vegan ipek kumaşlar üzerine taşıyor. Geleneksel ipek böcekçiliğine alternatif, sürdürülebilir bir yol sunan bu kumaşlar; ipeğin o yarı geçirgen ve tensel dokusuyla rüzgârın hareketini yüzeye hapsediyor.
Bahçesindeki mimoza, karabiber ve gülhatmi ağaçlarını budarken onlara veda etmek yerine, o parçaları kumaşın üzerinde yeniden ayağa kaldırıyor. Bu, sanatçının 2023’teki Ölüm Yokmuş sergisinden devraldığı, yok oluşu değil dönüşümü kutsayan tavrının bir devamı. Dallar kumaşın üzerinde tekil birer obje gibi değil, birbirine karışan, rüzgârla salınan kolektif bir hafızanın taşıyıcısı olarak duruyor. Bakılan bir tablodan ziyade, içinden geçilen bir orman hissi yaratıyor.
Kazan Dairesinden Yükselen Dişil Enerji: Ormanın Cadıları
Serginin ikinci fazı olan 24 Şubat – 14 Mart tarihleri arasında, Galeri Nev’in duvarlarında “Ormanın Cadıları” (2025) videosunun dumanları tütecek. Yapımcılığını maumau’nun üstlendiği bu video, kadın bedeni ile ağaç gövdesi arasındaki o kadim ve tekinsiz benzerliğe odaklanıyor. Rüzgârda uçuşan saçlar ile dalların raksı birbirine karışırken, izleyici bir çeşit içsel orman deneyimine çekiliyor.
Bu bölümde gördüğümüz bedenler, rüzgâra rağmen yerinde duran, kök salan ama esnekliğini de kaybetmeyen bir direnişi temsil ediyor. Feminist sanatın o güçlü damarından beslenen bu çalışma, doğayı sömürülecek bir kaynak olarak gören ataerkil anlayışa karşı; dayanışmayı, çok sesliliği ve sessiz kalmanın içindeki o derin gücü hatırlatıyor.
Dönüşümün ve Sürekliliğin Estetiği
“Rüzgârla Büyüyen”, izleyiciyi tahakküm kuran bir göz olmaktan çıkarıp, doğayla yan yana durmaya davet ediyor. Fulya Çetin’in pratiğinde doğa; adalet, eşitlik ve birlikte yaşama arayışının bir sahnesine dönüşüyor. Eğer bugünlerde ruhunuzun bir miktar budanmaya, rüzgâra kapılıp hafiflemeye ihtiyacı varsa, Galeri Nev’in bu katı tam size göre.
