Londra’da kışın sinemaya yakışan o “mavi saat” vardır ya — gün erken kararır, sokaklar vitrin ışıklarıyla parıldar, izleyicinin dikkati gündelik gürültüden kopup perdeye doğru akar. London Short Film Festival (LSFF) tam bu mevsimsel ritme oturan, kısa filmin “hafif atıştırmalık” değil, yoğunlaştırılmış bir sinema dili olduğunu hatırlatan festival türünden. 2026 edisyonu 23 Ocak–1 Şubat 2026 tarihleri arasında gerçekleşiyor.
Kısa film: sürenin değil, yoğunluğun sanatı
Kısa film, uzun metrajın “küçük kardeşi” değil; çoğu zaman montaj ekonomisi, mise-en-scène disiplin ve ses tasarımının milimetrik kararlarıyla çalışan ayrı bir form. LSFF’nin program yaklaşımı da bu ciddiyeti seviyor: hem yarışmalar hem de tematik gösterimler üzerinden kısa filmin estetik ve politik kapasitesini öne çıkarıyor. Program omurgasında UK Competition ve International Competition gibi başlıklar var; yani hem yerel sahnenin nabzı hem de küresel kısa film damarları aynı festival “kurgusu” içinde akıyor.
2026 programında hangi damarlar öne çıkıyor?
LSFF’nin program sayfası, kısa filmin farklı damarlarına açılan bir “kurgu masası” gibi:
-
Opening Night ile festival ritmini başlatan bir giriş,
-
Ardından Cinema Remembers gibi hafıza, arşiv, geçmiş zaman katmanlarıyla çalışan seçkiler (kısa formun “anı”yla kurduğu ilişkiyi seviyorsanız tam burada durun),
-
London Lives gibi şehrin dokusunu, gündelik hayatın mikro-dramlarını ve kent ses peyzajını taşıyan bir hat,
-
Ve elbette güncel sinema tartışmalarına göz kırpan özel başlıklar: Animation, Experimental, Documentary gibi kategoriler kısa formun türler arası kayganlığını hatırlatıyor.
Kısa film festivallerinde en sevdiğim şey şu: Bir akşam içinde, birbirine teğet geçen 6–8 filmle tek bir büyük film izlemiş kadar zihin açıcı bir “tematik yankı” yakalarsınız. LSFF’nin bu tür yankıları tasarlayan bir kürasyon dili var.
Mekân meselesi: kısa filmin şehirle kurduğu ortak kadraj
Festivalin Londra’daki farklı sinema ve kültür mekânlarına yayılması, kısa filmin doğasına çok uygun: tek merkezli bir dev gala yerine, şehrin içine dağılan bir gösterim haritası. Program duyurularında ve festival iletişiminde, gösterimlerin farklı noktalara yayıldığı görülüyor.
Bu da izleyiciye şu hissi veriyor: “Festival sadece ekranda değil; Londra’nın kendisi de bir set, bir ses bandı, bir arka plan figürasyonu.”
Akademik tarafı: kısa film neden bugün daha da önemli?
Kısa form, çağdaş görsel kültürle (video deneme, müzik videosu estetiği, oyun motoru görselliği, sosyal medya ritmi) aynı oksijeni soluyor ama sinema disiplinini kaybetmeden. LSFF gibi festivaller, bu mecralar arası dolaşımı “hızlı tüketim” tarafına düşmeden, eleştirel bir çerçeveyle tutuyor:
-
Kısa film, temsil politikalarını daha keskin kurabilir (az sürede yüksek gerilim, yüksek anlam).
-
Deneysel form, “hikâye anlatmak zorunda olmadan” duygu ve fikir üretebilir (salt görüntü-ses ilişkisi bile).
-
Belgesel kısa, büyük anlatıların yerine mikro tanıklıkları öne çıkarır.
Bu yüzden LSFF, yalnızca izleme etkinliği değil; aynı zamanda kısa filmin düşünme biçimi olarak ele alındığı bir alan gibi çalışıyor.
No:26 notu: nasıl izlemeli?
Eğer festival “benim için” bir izleme ritüeli olsaydı, şöyle yaklaşırdım:
-
Bir gün yarışma seçkisi (sinemanın nabzı),
-
Bir gün deneysel/animasyon (formun sınırları),
-
Bir gün de şehir ve hafıza ekseni (Londra’nın iç sesi).
Kısacası:
LSFF, “kısa film izledim” dedirten değil, “sinema dili üzerine yeniden düşündüm” dedirten festivallerden. Takviminizi 23 Ocak–1 Şubat aralığına göre ayarlayın; kalanını zaten kurgu halleder.
