Anasayfa
Sokak
Kalliopi Lemos: Güllerin Gelgitinde Bir Ömür

Kalliopi Lemos: Güllerin Gelgitinde Bir Ömür

Paylaş

Londra’nın şık Dover Street sokaklarında baharın habercisi sadece çiçekler değil, aynı zamanda sanatın ta kendisi. Gazelli Art House, 27 Mart’ta kapılarını açacak olan, Yunan sanatçı Kalliopi Lemos’un yaklaşık otuz yıllık üretimini kapsayan “A Tide of Roses” sergisini duyurdu.

Lemos, bu solo sergisinde kişisel anıları, antik mitleri ve kadın bedeninin zaman içindeki yolculuğunu, resim ve heykelin çarpıcı diyaloğuyla ele alıyor. Haziran ayında Sainsbury Centre’da gerçekleşecek olan Joy Like Time sergisi öncesi bu sunum, sanatçının pratiğine dair kapsamlı bir panorama sunuyor.

Gül Yapraklarından Ritmik Formlara

Serginin merkezinde Lemos’un son dönem resimleri yer alıyor. Sanatçı, gül yaprakları üzerinde yaptığı fotoğraf çalışmalarından yola çıkarak, natürmortun ötesine geçen akışkan bir görsel dil kuruyor.

Zıtlıkların Uyumu: Sunset Glow ve Sunset Hues (2025) gibi eserlerde, narin gül yaprakları sert çelik çerçeveler içine hapsediliyor. Bu, Lemos’un pratiğinin özündeki o meşhur gerilimi temsil ediyor: Kırılganlık ile dayanıklılık.
Ikebana Esintisi: Kompozisyonlardaki keskin kırpmalar ve boşluk kullanımı, sanatçının Japon çiçek düzenleme sanatı Ikebana üzerine yaptığı çalışmaların bir yansıması olarak, esere canlı bir enerji katıyor.

Mitoloji, Bellek ve Kadın Kimliği

Lemos için Akdenizli kökleri ve Antik Yunan mitolojisi, yaşayan birer anlatı kaynağı. Heykellerinde mitolojik arketipleri kişisel deneyimleriyle harmanlıyor:

Deer on Altar (2013): Iphigenia mitini merkeze alan bu eser, kurban ve kurtarılma anını iç içe geçiriyor. Heykelin karanlık yüzeyi ve sanatçının kendi annesinden esinlenerek modelediği yüz ifadesi, miti kişisel bir düzleme taşıyor.
Deity no.3 (2018): Sappho’nun şiirlerinden ilham alan bu kanatlı kadın formu, kadın gücünü “canavarsı” olarak nitelendiren mitolojik metaforlara meydan okuyor.
Memory in Velvet (2012): Elle dikilmiş devasa figür ve springs (yaylar) üzerindeki duruşuyla Lemos, kendisini Louise Bourgeois ve Dorothea Tanning gibi belleği bedenselleştiren bir geleneğin içine yerleştiriyor.

Umudun Gemileri ve Göç

Sanatçı, kişisel anılarından yola çıkarak toplumsal meselelere de dokunuyor. Boats Carrying Hope (2025), Lemos’un göç ve yerinden edilme temalarına duyduğu derin ilgiyi sürdürüyor. Çocukluğunun geçtiği Sakız Adası (Chios) anıları ile güvenli bir liman arayan göçmenlerin trajedisi, tekneler aracılığıyla birer dayanıklılık sembolüne dönüşüyor.

Sergi Bilgileri