1970’lerin soul-jazz ve organ trio geleneğine duyulan derin bir saygı… Loveland, Ohio çıkışlı Parlor Greens, ikinci stüdyo albümleri “Emeralds” ile bizi tam olarak bu nostaljik ama bir o kadar da taze hissettiren ses evrenine davet ediyor. Colemine Records’un çatısı altında bir araya gelen bu süper grup, enstrümantal caz-funk’ın bugün ulaştığı en zirve noktalardan birini temsil ediyor.
💫 Usta İsimlerin Kusursuz Sinerjisi: Parlor Greens tesadüfen bir araya gelmiş bir ekip değil. Davulda GA-20’den tanıdığımız ağır blues-rock ustası Tim Carman, gitarda Delvon Lamarr Organ Trio ile yedi yıl dünyayı turlayan Jimmy James ve orgda 90’ların sonundaki soul dirilişinin mimarlarından, Daptone seans müzisyeni Adam Scone. 2024’teki ilk albümleri In Green We Dream birbirlerini tanıma evresiydiyse; Emeralds, bu üçlünün teoriden çıkıp “tek bir vücut” gibi kusursuzca hareket ettiği o büyüleyici anı belgeliyor.
🎛️ 70’ler Blue Note Ruhuna Yolculuk: Davulcu Tim Carman, ilk albümdeki misafir rolünden çıkıp doğrudan soul-jazz’ın kaynağına bağlanıyor. “Letter To Brother Ben”de caz davulcusu Ben Dixon’ın stillerini benimserken, çıkış teklisi “Eat Your Greens”de funk davulculuğunun piri Idris Muhammad’ı onurlandırıyor. Bu parçalar grubu doğrudan Charles Earland veya Brother Jack McDuff gibi 70’ler Blue Note ve Prestige efsanelerinin yanına yerleştiriyor.
⚡ Blues, Hendrix ve Dolly Parton! Albüm sadece güvenli sularında yüzmüyor. “Lion’s Mane”, Horace Silver’ın o meşhur nakaratıyla başlayıp aniden Band of Gypsies dönemi bir Jimi Hendrix transına dönüşüyor. Dinleyiciye adeta müzikal “paskalya yumurtaları” sunan grup; “Drop Top” parçasında William Bell’in hüzünlü kadanslarına göz kırparken, efsanevi Dolly Parton klasiği “Jolene”i enstrümantal olarak yeniden yorumlamaktan da geri durmuyor.
🔗 Apartman No:26 Notu:
- Parlor Greens sadece geçmişi taklit eden bir revival projesi değil; Jimmy James ve Tim Carman’ın blues geçmişi, bu soul-jazz iskeletine inanılmaz kirli ve lezzetli bir kenar katmış.
- Adam Scone’un Hammond orgundan dökülen melodiler, dinleyiciyi saniyeler içinde loş ışıklı, dumanlı bir 70’ler kulübüne ışınlamaya yetiyor.
- “Emeralds”, Pazar sabahı kahvesine de, gece yarısı araba yolculuklarına da aynı kusursuzlukla eşlik edebilecek, adından anlaşıldığı gibi baştan sona zümrüt değerinde bir albüm.
